الله تعالى
الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ فَلَا شَيْءَ قَبْلَهُ وَالْآخِرِ فَلَا شَيْءَ بَعْدَهُ وَالظَّاهِرِ فَلَا شَيْءَ فَوْقَهُ وَالْبَاطِنِ فَلَا شَيْءَ دُونَهُ.
ومنها في ذكر الرسول (صلى الله عليه وآله)
مُسْتَقَرُّهُ خَيْرُ مُسْتَقَرٍّ وَمَنْبِتُهُ أَشْرَفُ مَنْبِتٍ فِي مَعَادِنِ الْكَرَامَةِ وَمَمَاهِدِ السَّلَامَةِ.
قَدْ صُرِفَتْ نَحْوَهُ أَفْئِدَةُ الْأَبْرَارِ وَثُنِيَتْ إِلَيْهِ أَزِمَّةُ الْأَبْصَارِ دَفَنَ اللَّهُ بِهِ الضَّغَائِنَ وَأَطْفَأَ بِهِ الثَّوَائِرَ أَلَّفَ بِهِ إِخْوَاناً وَفَرَّقَ بِهِ أَقْرَاناً أَعَزَّ بِهِ الذِّلَّةَ وَأَذَلَّ بِهِ الْعِزَّةَ كَلَامُهُ بَيَانٌ وَصَمْتُهُ لِسَانٌ.
خدای متعالی
ستایش خدایی که اول است و چیزی پیش از او نیست و آخر است و چیزی پس از او نیست و ظاهر است و چیزی بالاتر از او نیست و باطن است و چیزی زیرتر از او نیست.
و در وصف رسول (صلی الله علیه و آله)
مستقرش بهترین مستقر و منبتش باشکوهترین منبت در معادن کرامت و مهدهای امنیت.
دلهای پرهیزکاران به سوی او متمایل شد و چشمها به سوی او دوخته شد. خداوند با او دشمنیها را پنهان کرد و ناراحتیها را فرو نشاند. با برادران آشتی داد و دوستان را از هم پاشید. با او ذلت را گرامی داشت و عزت را ذلیل کرد. کلامش بیان و سکوتش زبان.