اللّه تعالى
فَتَبَارَكَ اللَّهُ الَّذِي لَا يَبْلُغُهُ بُعْدُ الْهِمَمِ وَلَا يَنَالُهُ حَدْسُ [حسّ] الْفِطَنِ الْأَوَّلُ الَّذِي لَا غَايَةَ لَهُ فَيَنْتَهِيَ وَلَا آخِرَ لَهُ فَيَنْقَضِيَ.
ومنها في وصف الأنبياء
فَاسْتَوْدَعَهُمْ فِي أَفْضَلِ مُسْتَوْدَعٍ وَأَقَرَّهُمْ فِي خَيْرِ مُسْتَقَرٍّ تَنَاسَخَتْهُمْ [تناستهلم] كَرَائِمُ الْأَصْلَابِ إِلَى مُطَهَّرَاتِ الْأَرْحَامِ كُلَّمَا مَضَى مِنْهُمْ سَلَفٌ قَامَ مِنْهُمْ بِدِينِ اللَّهِ خَلَفٌ.
رسول الله وأهل بيته
حَتَّى أَفْضَتْ كَرَامَةُ اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى إِلَى مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) فَأَخْرَجَهُ مِنْ أَفْضَلِ الْمَعَادِنِ مَنْبِتاً وَأَعَزِّ الْأَرُومَاتِ مَغْرِساً مِنَ الشَّجَرَةِ الَّتِي صَدَعَ مِنْهَا أَنْبِيَاءَهُ وَانْتَجَبَ مِنْهَا أُمَنَاءَهُ عِتْرَتُهُ خَيْرُ الْعِتَرِ وَأُسْرَتُهُ خَيْرُ الْأُسَرِ وَشَجَرَتُهُ خَيْرُ الشَّجَرِ نَبَتَتْ فِي حَرَمٍ وَبَسَقَتْ فِي كَرَمٍ لَهَا فُرُوعٌ طِوَالٌ وَثَمَرٌ لَا يُنَالُ فَهُوَ إِمَامُ مَنِ اتَّقَى وَبَصِيرَةُ مَنِ اهْتَدَى سِرَاجٌ لَمَعَ ضَوْؤُهُ وَشِهَابٌ سَطَعَ نُورُهُ وَزَنْدٌ بَرَقَ لَمْعُهُ سِيرَتُهُ الْقَصْدُ وَ سُنَّتُهُ الرُّشْدُ وَكَلَامُهُ الْفَصْلُ وَحُكْمُهُ الْعَدْلُ أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَهَفْوَةٍ عَنِ الْعَمَلِ وَغَبَاوَةٍ مِنَ الْأُمَمِ.
عِظَةُ الناس
اعْمَلُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ عَلَى أَعْلَامٍ بَيِّنَةٍ فَالطَّرِيقُ نَهْجٌ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ وَأَنْتُمْ فِي دَارِ مُسْتَعْتَبٍ عَلَى مَهَلٍ وَفَرَاغٍ وَ الصُّحُفُ مَنْشُورَةٌ وَالْأَقْلَامُ جَارِيَةٌ وَالْأَبْدَانُ صَحِيحَةٌ وَالْأَلْسُنُ مُطْلَقَةٌ وَالتَّوْبَةُ مَسْمُوعَةٌ وَالْأَعْمَالُ مَقْبُولَة.
خدای متعالی
تبارک خدایی که دستیابی به او فراتر از همتهاست و حسّ اولیای دانا او را درک نمیکنند. او نه پایان دارد که به آن رسد و نه آخر دارد که از آن بگذرد.
و در وصف انبیا
خداوند آنها را در بهترین جایگاهها قرار داد و در بهترین مستقرها تثبیت نمود. نسبهای شایسته، آنها را از پدران به مادران پاکسرعتان منتقل میکرد. هرگاه پیشینیانشان از میان میرفتند، جانشینی برای خدا و دینش قیام میکردند.
پیامبر خدا و اهل بیت او
تا کرامت خداوند سبحانه و تعالی به محمد (صلی الله علیه و آله) رسید و او را از بهترین معادن، به عنوان نهالی شاخدار و از شاخههای باشکوه، از درختی که انبیایش از آن شکافته شده و اولیای خویش را از آن برگزیده بود، بیرون آورد. خاندانش، خاندان نیکو و اهلبیتش، اهلبیت نیکو و درختش، درختی نیکو بود. در حرام رشد کرد و در کرام بارور شد. شاخهای بلند دارد و ثمرهای دستنیافتنی. او امام پرهیزکاران و بصیرت هدایتیافتگان است. چراغی که نورش تابان بود، شهابی که روشناییاش درخشان بود و زندی که برقش میدرخشید. راهش راست و سنتش خردمندانه، کلامش روشن و حکمش عادلانه بود. او را در فترتی از پیامبران و غفلت از کار و نادانی امتها فرستاد.
عظمت برای مردم
خداوند شما را رحمت کند بر پایهایی روشن. راهی که به سوی دارالسلام دعوت میکند و شما در خانهای در انتظار، با فرصت و فراغت هستید. کتب آشکار و خطوط در حال جریان و بدنها سالم و زبانها آزاد و توبه شنیده شده و اعمال پذیرفته است.