أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَقْصِمْ [يفصم] جَبَّارِي دَهْرٍ قَطُّ إِلَّا بَعْدَ تَمْهِيلٍ وَرَخَاءٍ، وَلَمْ يَجْبُرْ عَظْمَ أَحَدٍ مِنَ الْأُمَمِ إِلَّا بَعْدَ أَزْلٍ وَبَلَاءٍ، وَفِي دُونِ مَا اسْتَقْبَلْتُمْ مِنْ عَتْبٍ وَمَا اسْتَدْبَرْتُمْ مِنْ خَطْبٍ مُعْتَبَرٌ، وَمَا كُلُّ ذِي قَلْبٍ بِلَبِيبٍ وَلَا كُلُّ ذِي سَمْعٍ بِسَمِيعٍ وَلَا كُلُّ نَاظِرٍ بِبَصِيرٍ. فَيَا عَجَباً! وَمَا لِيَ لَا أَعْجَبُ مِنْ خَطَإِ هَذِهِ الْفِرَقِ عَلَى اخْتِلَافِ حُجَجِهَا فِي دِينِهَا، لَا يَقْتَصُّونَ أَثَرَ نَبِيٍّ وَلَا يَقْتَدُونَ بِعَمَلِ وَصِيٍّ وَلَا يُؤْمِنُونَ بِغَيْبٍ وَلَا يَعِفُّونَ عَنْ عَيْبٍ، يَعْمَلُونَ فِي الشُّبُهَاتِ وَيَسِيرُونَ فِي الشَّهَوَاتِ، الْمَعْرُوفُ فِيهِمْ مَا عَرَفُوا وَالْمُنْكَرُ عِنْدَهُمْ مَا أَنْكَرُوا، مَفْزَعُهُمْ فِي الْمُعْضِلَاتِ إِلَى أَنْفُسِهِمْ وَتَعْوِيلُهُمْ فِي الْمُهِمَّاتِ [المبهمات] عَلَى آرَائِهِمْ، كَأَنَّ كُلَّ امْرِئٍ مِنْهُمْ إِمَامُ نَفْسِهِ قَدْ أَخَذَ مِنْهَا فِيمَا يَرَى بِعُرًى ثِقَاتٍ [وثيقات وموثقات] وَأَسْبَابٍ مُحْكَمَاتٍ.
پس از آن، خداوند هیچ جبار زمانی را هرگز نپاشانده مگر پس از تأخیر و رخاء، و هیچ امتی را نپرورانده مگر پس از ابد و بلاء. در آنچه پیش رو دارید از سرزنش و آنچه پشت سر دارید از سخن قابل تأمل است، و نه هر قلبی خردورز است و نه هر گوش شنوا و نه هر ناظر بینا. پس ای شگفتی! و چرا من از خطای این فرقهها در تفاوت استدلالهایشان در دینشان شگفتزده نمیشوم؟ آنها پیروی از رد پیامبری نمیکنند و الگوبرداری از عمل وصی را نمیآموزند و به غیب ایمان نمیآورند و از عیب دیگران چشمپوشی نمیکنند. آنها در شکها عمل میکنند و در هوسها میتازند. در میان آنان، آنچه شناخته شده است و آنچه نکوهیده است. پناهگاهشان در مشکلات به خودشان است و اتکایشان در مسائل مهم به نظراتشان، گویی هر فردشان امام خویش است که از آنچه میبیند، گواهیهای محکم و دلایل استوار گرفته است.