أَيُّهَاالنَّاسُ، الزَّهَادَةُ قِصَرُ الاَْمَلِ، وَالشُّكْرُ عِنْدَ [عن] النِّعَمِ، وَالتَّوَرُّعُ عِنْدَ الْـمَحَارِمِ، فَإِنْ عَزَبَ ذلِكَ عَنْكُمْ فَلاَ يَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَكُمْ، وَلاَ تَنْسَوْا عِنْدَ النِّعَمِ شُكْرَكُمْ، فَقَدْ أَعْذَرَ اللهُ إِلَيْكُمْ بِحُجَج مُسْفِرَة ظَاهِرَة، وَكُتُب بَارِزَةِ الْعُذْرِ وَاضِحَة.
ترجمه
ای مردم، زهد کوتاهدلی امید، و سپاسگزاری در برابر نعمتها، و پرهیزکاری در برابر محرمات است. اگر اینها از شما دور شد، حرام بردباریتان را غلبه ندهد و در برابر نعمتها سپاسگزاریتان را فراموش نکنید، زیرا خداوند با دلایل آشکار و ظاهر و کتابهایی که عذر را آشکار میکنند و روشن هستند، به شما عذر داده است.