خطبه ۸

ومن كلام له (عليه السلام) يدعو الزبير للدخول في البيعة ثانيةً

يَزْعُمُ أَنَّهُ قَدْ بَايَعَ بِيَدِهِ وَلَمْ يُبَايِعْ بِقَلْبِهِ فَقَدْ أَقَرَّ بِالْبَيْعَةِ وَادَّعَى الْوَلِيجَةَ فَلْيَأْتِ عَلَيْهَا بِأَمْرٍ يُعْرَفُ وَإِلَّا فَلْيَدْخُلْ فِيمَا خَرَجَ مِنْه.

ترجمه

ادعا که با دست خود بیعت کرده، ولی با قلبش بیعت نکرده، در حالی که با بیعت خود اعتراف کرده و ادعای ولایت را داشته باشد. پس باید برای آن امری آشکار بیاورد، وگرنه وارد همان چیزی شود که از آن خارج شده است.