إِنَّ بَنِي أُمَيَّةَ لَيُفَوِّقُونَنِي تُرَاثَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وآله تَفْوِيقاً وَاللَّهِ لَئِنْ بَقِيتُ لَهُمْ لَأَنْفُضَنَّهُمْ نَفْضَ اللَّحَّامِ الْوِذَامَ التَّرِبَةَ!
قال الشريف: ويروى التراب الوذمة وهو على القلب.
قال الشريف: وقوله (عليه السلام): ليفوقونني أي يعطونني من المال قليلا كفواق الناقة وهو الحلبة الواحدة من لبنها. والوذام جمع وذمة وهي الحزة من الكرش أو الكبد تقع في التراب فتنفض.
بنی امیّه به ارث محمد صلی الله علیه وآله بر من پیشی میگیرند، و خداوندا، اگر برایشان بمانم، آنها را به نفتن خاکهای وذمهدار نافتم!
شریف گفت: و در تراب الوذمه نیز روایت شده که بر قلب است.
شریف گفت: و سخن (علیه السلام): لیفوقوننی یعنی به من از مال کمی میدهند مانند حلبه شتری است که یک واحد از شیر اوست. و وذمه جمع وذمه است که گزنده از شکم یا کبد است که در خاک میافتد و نافته میشود.