خطبه ۷۵

من كلام له عليه السلام لما بلغه اتهام بني أمية له بالمشاركة في دَم عثمان

أَوَ لَمْ يَنْهَ بَنِي أُمَيَّةَ عِلْمُهَا بِي عَنْ قَرْفِي، أَوَ مَا وَزَعَ الْجُهَّالَ سَابِقَتِي عَنْ تُهَمَتِي؟ وَلَمَا وَعَظَهُمُ اللَّهُ بِهِ أَبْلَغُ مِنْ لِسَانِي. أَنَا حَجِيجُ الْمَارِقِينَ وَخَصِيمُ النَّاكِثِينَ الْمُرْتَابِينَ، وَعَلَى كِتَابِ اللَّهِ تُعْرَضُ الْأَمْثَالُ وَبِمَا فِي الصُّدُورِ تُجَازَى الْعِبَادُ!

ترجمه

آیا بنی‌امیه با علم خود مرا از سرزنش خود بازداشتند؟ آیا پیشینه‌ام مرا از تهمت‌ها بازداشت؟ و خداوند با آنچه به آن‌ها اندرز داد، از زبان من مؤثرتر بود. من مدافعان گمراهان را رد می‌کنم و با مرتدانی که در شک و تردیدند استدلال می‌کنم و بر اساس کتاب خداوند مثال‌ها آورده می‌شود و بر اساس آنچه در دل‌هاست بندهان پاداش داده می‌شوند!