فَاتَّقُوا اللَّهَ عِبَادَ اللَّهِ وَبَادِرُوا آجَالَكُمْ بِأَعْمَالِكُمْ وَابْتَاعُوا مَا يَبْقَى لَكُمْ بِمَا يَزُولُ عَنْكُمْ وَتَرَحَّلُوا فَقَدْ جُدَّ بِكُمْ وَاسْتَعِدُّوا لِلْمَوْتِ فَقَدْ أَظَلَّكُمْ وَكُونُوا قَوْماً صِيحَ بِهِمْ فَانْتَبَهُوا وَعَلِمُوا أَنَّ الدُّنْيَا لَيْسَتْ لَهُمْ بِدَارٍ فَاسْتَبْدَلُوا فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ لَمْ يَخْلُقْكُمْ عَبَثاً وَلَمْ يَتْرُكْكُمْ سُدًى، وَمَا بَيْنَ أَحَدِكُمْ وَبَيْنَ الْجَنَّةِ أَوِ النَّارِ إِلَّا الْمَوْتُ أَنْ يَنْزِلَ بِهِ وَإِنَّ غَايَةً تَنْقُصُهَا اللَّحْظَةُ وَتَهْدِمُهَا السَّاعَةُ لَجَدِيرَةٌ بِقِصَرِ الْمُدَّةِ وَإِنَّ غَائِباً يَحْدُوهُ الْجَدِيدَانِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ لَحَرِيٌّ بِسُرْعَةِ الْأَوْبَةِ وَإِنَّ قَادِماً يَقْدُمُ بِالْفَوْزِ أَوِ الشِّقْوَةِ لَمُسْتَحِقٌّ لِأَفْضَلِ الْعُدَّةِ فَتَزَوَّدُوا فِي الدُّنْيَا مِنَ الدُّنْيَا مَا تَحْرُزُونَ [تجوزون] بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَداً، فَاتَّقَى عَبْدٌ رَبَّهُ نَصَحَ نَفْسَهُ وَقَدَّمَ تَوْبَتَهُ وَغَلَبَ شَهْوَتَهُ فَإِنَّ أَجَلَهُ مَسْتُورٌ عَنْهُ وَأَمَلَهُ خَادِعٌ لَهُ وَالشَّيْطَانُ مُوَكَّلٌ بِهِ يُزَيِّنُ لَهُ الْمَعْصِيَةَ لِيَرْكَبَهَا وَيُمَنِّيهِ التَّوْبَةَ لِيُسَوِّفَهَا إِذَا هَجَمَتْ مَنِيَّتُهُ عَلَيْهِ أَغْفَلَ مَا يَكُونُ عَنْهَا فَيَا لَهَا حَسْرَةً عَلَى كُلِّ ذِي غَفْلَةٍ أَنْ يَكُونَ عُمُرُهُ عَلَيْهِ حُجَّةً وَأَنْ تُؤَدِّيَهُ أَيَّامُهُ إِلَى الشِّقْوَةِ! نَسْأَلُ اللَّهَ سُبْحَانَهُ أَنْ يَجْعَلَنَا وَإِيَّاكُمْ مِمَّنْ لَا تُبْطِرُهُ نِعْمَةٌ وَلَا تُقَصِّرُ [تقتصروا] بِهِ عَنْ طَاعَةِ رَبِّهِ غَايَةٌ وَلَا تَحُلُّ بِهِ بَعْدَ الْمَوْتِ نَدَامَةٌ وَلَا كَآبَة.
پس از خدا بترسایید ای بندگان خدا و با اعمالتان زودتر از مرگ خود را فرا رسانید و با آنچه از دست میرود، آنچه باقی میماند برای خود بخرید و برای رفتن آماده شوید، زیرا فرصت با شما سخت کوشیده است و برای مرگ آماده شوید، زیرا مرگ شما را فرا گرفته است و قومی باشید که با آنان唤醒 شوند و آگاه باشید که دنیا برای شما جایگاهی نیست، پس جایگزینش کنید، زیرا خداوند متعال شما را بیهوده نیافرید و ترک نکرد و بین شما و بهشت یا آتش تنها مرگی است که بر شما نازل شود و سرانتی است که لحظهاش آن را کاهش دهد و ساعت آن را نابود کند و به واسطه کوتاهی مدت شایسته آن است و غایبی که شب و روز نوید میدهند، شایسته است که زود بازگردد و ناگریزی که با پیروزی یا بدبختی میآید، شایسته بهترین تدارکات است، پس در دنیا از دنیا برای خود آنچه فردا جانهایتان را حفظ میکند، تهیه کنید، بندهای که پروردگارش را ترسید، به خودش نکرد و توبهاش را پیش برد و هوسش را شکست، زیرا مرگ او پنهان از اوست و امیدش او را فریبنده است و شیطان بر او موکل است و برایش گناه را زیبا مینماید تا بر آن سوار شود و به او توبه را وعده دهد تا به تأخیر اندازد، هنگامی که مرگش به او حمله کرد، از آن غافل شد، پس ای چه حسرتی بر هر غافلی که عمرش بر او حجت باشد و روزهایش به بدبختی منتهی شود! از خداوند متعال میخواهیم که ما و شما را از کسانی قرار دهد که نعمت آنان را مستأصل نکند و به واسطه آن از طاعت پروردگارش بازندازد و پس از مرگ در آن پشیمانی و اندوهی بر او حلال نشود.
حمد خدایی که هیچ حالی پیش از او حالی نشود تا اول باشد قبل از آنکه آخر باشد و ظاهر باشد قبل از آنکه پنهان باشد، هر نامی که با وحدت خوانده شود، غیرش کم است و هر عزیزی که غیر او باشد ذلیل است و هر قویای که غیر او باشد ضعیف است و هر مالکی که غیر او باشد مملوک است و هر عالمی که غیر او باشد متعلم است و هر قدرتی که غیر او باشد قدرت و ناتوانی دارد و هر شنوایی که غیر او باشد، از لطیف صداها کر میشود و بزرگ صداها را کر میکند و از آنچه دور است، از او دور میشود و هر بینایی که غیر او باشد، از پنهان رنگها و لطیف اجسام کور میشود و هر ظاهری که غیر او باشد، پنهان است و هر پنهانی که غیر او باشد، غیر ظاهر است. آنچه را آفرید، نه برای شدت سلطان و نه ترس از عواقب زمان و نه یاری بر دشمن شورشگر و نه شریک فراوان و نه دشمن دشمن بود، بلکه مخلوقان مأمورند و بندگان تسلیم هستند. در اشیاء حاضر نشد تا بگویند اوست و از آنها دور نشد تا بگویند از او جدا است. آفرینش آنچه را آغاز کرد و تدبیر آنچه را بارور کرد و عجز بر آفرینشش و شک در آنچه قضاوت و مقدر کرد، او را فرا نگرفت، بلکه قضاوت کاملی و علمی محکم و امر مطلقه است. امیدوار با عذاب و ترسیده با نعمت!