أَلَا وَإِنَّ الدُّنْيَا قَدْ تَصَرَّمَتْ وَآذَنَتْ بِانْقِضَاءٍ وَتَنَكَّرَ مَعْرُوفُهَا وَأَدْبَرَتْ حَذَّاءَ فَهِيَ تَحْفِزُ بِالْفَنَاءِ سُكَّانَهَا [ساكنيها]، وَتَحْدُو بِالْمَوْتِ جِيرَانَهَا وَقَدْ أَمَرَّ فِيهَا مَا كَانَ حُلْواً وَكَدِرَ مِنْهَا مَا كَانَ صَفْواً فَلَمْ يَبْقَ [تبق] مِنْهَا إِلَّا سَمَلَةٌ كَسَمَلَةِ الْإِدَاوَةِ أَوْ جُرْعَةٌ كَجُرْعَةِ الْمَقْلَةِ لَوْ تَمَزَّزَهَا الصَّدْيَانُ لَمْ يَنْقَعْ. فَأَزْمِعُوا عِبَادَ اللَّهِ الرَّحِيلَ عَنْ هَذِهِ الدَّارِ الْمَقْدُورِ عَلَى أَهْلِهَا الزَّوَالُ وَلَا يَغْلِبَنَّكُمْ فِيهَا الْأَمَلُ وَلَا يَطُولَنَّ عَلَيْكُمْ فِيهَا الْأَمَدُ.
ثواب الزُهّاد
فَوَاللَّهِ لَوْ حَنَنْتُمْ حَنِينَ الْوُلَّهِ الْعِجَالِ وَدَعَوْتُمْ بِهَدِيلِ الْحَمَامِ وَجَأَرْتُمْ جُؤَارَ مُتَبَتِّلِي الرُّهْبَانِ وَخَرَجْتُمْ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ الْتِمَاسَ الْقُرْبَةِ إِلَيْهِ فِي ارْتِفَاعِ دَرَجَةٍ عِنْدَهُ أَوْ غُفْرَانِ سَيِّئَةٍ أَحْصَتْهَا كُتُبُهُ وَحَفِظَتْهَا رُسُلُهُ لَكَانَ قَلِيلًا فِيمَا أَرْجُو لَكُمْ مِنْ ثَوَابِهِ وَأَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ عِقَابِهِ.
نِعَمُ الله
وَتَاللَّهِ لَوِ انْمَاثَتْ قُلُوبُكُمُ انْمِيَاثاً وَسَالَتْ عُيُونُكُمْ مِنْ رَغْبَةٍ إِلَيْهِ أَوْ رَهْبَةٍ مِنْهُ دَماً ثُمَّ عُمِّرْتُمْ فِي الدُّنْيَا مَا الدُّنْيَا بَاقِيَةٌ، مَا جَزَتْ أَعْمَالُكُمْ عَنْكُمْ وَلَوْ لَمْ تُبْقُوا شَيْئاً مِنْ جُهْدِكُمْ أَنْعُمَهُ عَلَيْكُمُ الْعِظَامَ وَهُدَاهُ إِيَّاكُمْ لِلْإِيمَانِ.
و دنیا پاره شده و با انقضا خبر داده و معروفش ناپدید شده و به سرعت گذشته، پس با فنا ساکنان را به حرکت درآورد و با مرگ همسایگانش را تیز کرد و در آن شیرینش کدر و صافش کدر شد، پس جز یک خشکی مانند خشکی دارو یا یک جرعه مانند جرقه چشم، باقی نمانده. اگر آن را دو کبوتر بالا ببرند، سیراب نشود. پس شما را به عبادت خداوند برانگیختهام که از این خانه مقرر بر اهلش زوال است و در آن به شما امیل غلبه کند و مدتتان در آن طولانی نشود.
ثواب زاهدان
و به خداوند، اگر شماحنان به حنول ولدان عجال و دعوت به هیلیه حمام و جؤار متبتلان راهبان و از اموال و اولاد برای نزدیکی به او در مرتبت بالا یا آمرزش گناهی که کتابهای او و رسلش آن را ثبت و حفظ کردهاند، به سوی خدا بیایید، کم از آنچه برای شما از پاداش آن میخواهم و از عذاب آن بر شما میترسم، بود.
نعمتهای خداوند
و به خداوند، اگر قلوب شما به رغبت به او یا ترس از او خون میریخت و سپس در دنیا عمر میکردید، دنیا باقی است، اعمالتان شما را جزا نمیکند، و اگر چیزی از تلاشتان باقی نماند، استخوانهایتان را بر شما عطا میکند و شما را به ایمان راهنمایی کند.