الْحَمْدُ لِلَّهِ كُلَّمَا وَقَبَ لَيْلٌ وَغَسَقَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كُلَّمَا لَاحَ نَجْمٌ وَخَفَقَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ غَيْرَ مَفْقُودِ الْإِنْعَامِ وَلَا مُكَافَإِ الْإِفْضَالِ. أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ بَعَثْتُ مُقَدِّمَتِي وَأَمَرْتُهُمْ بِلُزُومِ هَذَا الْمِلْطَاطِ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرِي وَقَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَقْطَعَ هَذِهِ النُّطْفَةَ إِلَى شِرْذِمَةٍ مِنْكُمْ مُوَطِّنِينَ أَكْنَافَ دِجْلَةَ فَأُنْهِضَهُمْ مَعَكُمْ إِلَى عَدُوِّكُمْ وَأَجْعَلَهُمْ مِنْ أَمْدَادِ الْقُوَّةِ لَكُمْ.
قال السيد الشريف أقول يعني (عليه السلام) بالملطاط هاهنا السمت الذي أمرهم بلزومه وهو شاطئ الفرات ويقال ذلك أيضا لشاطئ البحر وأصله ما استوى من الأرض ويعني بالنطفة ماء الفرات وهو من غريب العبارات وعجيبها.
حمد به خدایی که هر شب فرا رسیده و تاریک شده، و حمد به خدایی که هر ستارهای درخشیده و تپیده، و حمد به خدایی که انعامش نایاب و افاضلش ناکافاست. اما بعد، من پیشوایم را فرستاده و به آنان امر کردهام که به این ساحل بمانند تا فرمان من به آنان برسد. و من دیدم که این آب را به گروهی از شما که در کنار دجله ساکن شدهاند، بفرستم و آنان را با شما به دشمنتان برانم و آنان را از نیروی یاری شما قرار دهم.
سید شریف میگویم: امام (علیه السلام) در اینجا به سمت اشاره دارد که آنان را به ماندن در آن امر کرده و آن ساحل فرات است و این را برای ساحل دریا نیز گفتهاند و اصل آن چیزی است که از زمین هموار شده و به نطفه اشاره دارد، یعنی آب فرات و از عبارات غریب و عجیب است.