اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ وَالْوَلَدِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ وَأَنْتَ الْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ وَلَا يَجْمَعُهُمَا غَيْرُكَ لِأَنَّ الْمُسْتَخْلَفَ لَا يَكُونُ مُسْتَصْحَباً وَالْمُسْتَصْحَبُ لَا يَكُونُ مُسْتَخْلَفاً.
ترجمه
خداوندا، من پناهنده توام از خستگی سفر و نومیدی بازگشت و بدی منظر در اهل و مال و فرزند، خداوندا، تو همراه در سفر و جانشین در اهل هستی و جز تو این دو را با هم جمع نمیکند، زیرا جانشین، همراه نیست و همراه، جانشین نیست.