أَيُّهَا النَّاسُ الْمُجْتَمِعَةُ أَبْدَانُهُمْ الْمُخْتَلِفَةُ أَهْوَاؤُهُمْ، كَلَامُكُمْ يُوهِي الصُّمَّ الصِّلَابَ وَفِعْلُكُمْ يُطْمِعُ فِيكُمُ الْأَعْدَاءَ! تَقُولُونَ فِي الْمَجَالِسِ كَيْتَ وَكَيْتَ فَإِذَا جَاءَ الْقِتَالُ قُلْتُمْ حِيدِي حَيَادِ، مَا عَزَّتْ دَعْوَةُ مَنْ دَعَاكُمْ وَلَا اسْتَرَاحَ قَلْبُ مَنْ قَاسَاكُمْ أَعَالِيلُ بِأَضَالِيلَ وَسَأَلْتُمُونِي التَّطْوِيلَ دِفَاعَ ذِي الدَّيْنِ الْمَطُولِ. لَا يَمْنَعُ الضَّيْمَ الذَّلِيلُ وَلَا يُدْرَكُ الْحَقُّ إِلَّا بِالْجِدِّ أَيَّ دَارٍ بَعْدَ دَارِكُمْ تَمْنَعُونَ وَمَعَ أَيِّ إِمَامٍ بَعْدِي تُقَاتِلُونَ؟ الْمَغْرُورُ وَاللَّهِ مَنْ غَرَرْتُمُوهُ وَمَنْ فَازَ بِكُمْ فَقَدْ فَازَ وَاللَّهِ بِالسَّهْمِ الْأَخْيَبِ وَمَنْ رَمَى بِكُمْ فَقَدْ رَمَى بِأَفْوَقَ نَاصِلٍ. أَصْبَحْتُ وَاللَّهِ لَا أُصَدِّقُ قَوْلَكُمْ وَلَا أَطْمَعُ فِي نَصْرِكُمْ وَلَا أُوعِدُ الْعَدُوَّ بِكُمْ. مَا بَالُكُمْ مَا دَوَاؤُكُمْ مَا طِبُّكُمْ الْقَوْمُ رِجَالٌ أَمْثَالُكُمْ. أَ قَوْلًا بِغَيْرِ عِلْمٍ [عمل]! وَغَفْلةً [عِفّةٍ] مِنْ غَيْرِ وَرَعٍ وَطَمَعاً فِي غَيْرِ حَقًّ؟!
ای مردم متجمع، بدنهای شما از هم گوناگون، اما هواها یکسان! کلام شما ناشنوایان را به وحشت میاندازد و کار شما دشمنان را به شما امیدوار میکند! شما در مجالس میگویید چه و چه، ولی هنگام جنگ میگویید کنار بروید، کنار بایستید! دعوت کسی که شما را فرا خواند، عزت نیافته و قلب کسی که شما را به سختی آزموده، آرام نگرفته. شما مرا با دروغهای دروغین دفاع از کسی که بدهی طولانی دارد، دراز میکنید. ذلتزده، ظلم را باز نمیدارد و حق جز با جدیگاری به دست نمیآید. پس چه خانهای پس از خانههای شما محافظت میکنید و با چه امام پس از من میجنگید؟ گمراه شدهاید، به خداوند کسی که شما گمراهش کردید و کسی که به شما دست یافته، پیروز شده، به خداوند تیر شکسته و هر کس شما را به کار ببندد، با تیری برتر به کار بسته است. صبحگاهان به خداوند شما را باور ندارم و به یاری شما امیدوار نیستم و دشمن را با شما تهدید نمیکنم. شما چه حالی دارید که دارو و درمان شما خودتان هستید! مردانی مثل شما! آیا با بیعلمی و بیپرهیزی و طمع در غیرحق!