خطبه ۲۳

ومن خطبة له عليه السلام وتشتمل على تهذيب الفقراء بالزهد وتأديب الاغنياء بالشفقة

أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ الْأَمْرَ يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ كَقَطَرَاتِ الْمَطَرِ إِلَى كُلِّ نَفْسٍ بِمَا قُسِمَ لَهَا مِنْ زِيَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ، فَإِنْ رَأَى أَحَدُكُمْ لِأَخِيهِ غَفِيرَةً فِي أَهْلٍ أَوْ مَالٍ أَوْ نَفْسٍ، فَلَا تَكُونَنَّ لَهُ فِتْنَةً فَإِنَّ الْمَرْءَ الْمُسْلِمَ مَا لَمْ يَغْشَ دَنَاءَةً تَظْهَرُ[تطهُر]، فَيَخْشَعُ لَهَا إِذَا ذُكِرَتْ وَيُغْرَى بِهَا لِئَامُ النَّاسِ كَانَ كَالْفَالِجِ الْيَاسِرِ الَّذِي يَنْتَظِرُ أَوَّلَ فَوْزَةٍ مِنْ قِدَاحِهِ تُوجِبُ لَهُ الْمَغْنَمَ وَيُرْفَعُ بِهَا عَنْهُ الْمَغْرَمُ وَكَذَلِكَ الْمَرْءُ الْمُسْلِمُ الْبَرِيءُ مِنَ الْخِيَانَةِ يَنْتَظِرُ مِنَ اللَّهِ إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ، إِمَّا دَاعِيَ اللَّهِ فَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لَهُ وَإِمَّا رِزْقَ اللَّهِ فَإِذَا هُوَ ذُو أَهْلٍ وَمَالٍ وَمَعَهُ دِينُهُ وَحَسَبُهُ. وَإِنَّ الْمَالَ وَالْبَنِينَ حَرْثُ الدُّنْيَا وَالْعَمَلَ الصَّالِحَ حَرْثُ الْآخِرَةِ وَقَدْ يَجْمَعُهُمَا اللَّهُ تَعَالَى لِأَقْوَامٍ. فَاحْذَرُوا مِنَ اللَّهِ مَا حَذَّرَكُمْ مِنْ نَفْسِهِ [شخصه]،وَاخْشَوْهُ خَشْيَةً لَيْسَتْ بِتَعْذِيرٍ وَاعْمَلُوا فِي غَيْرِ رِيَاءٍ وَلَا سُمْعَةٍ فَإِنَّهُ مَنْ يَعْمَلْ لِغَيْرِ اللَّهِ يَكِلْهُ اللَّهُ لِمَنْ عَمِلَ لَهُ. نَسْأَلُ اللَّهَ مَنَازِلَ الشُّهَدَاءِ وَمُعَايَشَةَ السُّعَدَاءِ وَمُرَافَقَةَ الْأَنْبِيَاءِ.

تأديب الأغنياء

أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ لَا يَسْتَغْنِي الرَّجُلُ وَإِنْ كَانَ ذَا مَالٍ عَنْ [عَشِيرَتِهِ] عِتْرَتِهِ وَدِفَاعِهِمْ عَنْهُ بِأَيْدِيهِمْ وَأَلْسِنَتِهِمْ وَهُمْ أَعْظَمُ النَّاسِ حَيْطَةً مِنْ وَرَائِهِ وَأَلَمُّهُمْ لِشَعَثِهِ وَأَعْطَفُهُمْ عَلَيْهِ عِنْدَ نَازِلَةٍ إِذَا نَزَلَتْ بِهِ وَلِسَانُ الصِّدْقِ يَجْعَلُهُ اللَّهُ لِلْمَرْءِ فِي النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْمَالِ [يُوَرِّثُهُ غَيْرَهُ] يَرِثُهُ غَيْرُهُ.

ومنها: أَلَا لَا يَعْدِلَنَّ أَحَدُكُمْ عَنِ الْقَرَابَةِ يَرَى بِهَا الْخَصَاصَةَ أَنْ يَسُدَّهَا بِالَّذِي لَا يَزِيدُهُ إِنْ أَمْسَكَهُ وَلَا يَنْقُصُهُ إِنْ أَهْلَكَهُ وَمَنْ يَقْبِضْ يَدَهُ عَنْ عَشِيرَتِهِ فَإِنَّمَا تُقْبَضُ مِنْهُ عَنْهُمْ يَدٌ وَاحِدَةٌ وَتُقْبَضُ مِنْهُمْ عَنْهُ أَيْدٍ كَثِيرَةٌ وَمَنْ تَلِنْ حَاشِيَتُهُ يَسْتَدِمْ مِنْ قَوْمِهِ الْمَوَدَّةَ [المحبّة].

ترجمه

اما پس از آن، امشب از آسمان به زمین می‌آید، مانند قطرات باران به هر انسان با آنچه برایش از زیادت یا نقصان تقسیم شده. اگر هر یک از شما برای برادرش در اموال یا خانواده یا جان، بخششی ببیند، برای او فتنه نشوید. زیرا مرد مسلمانی که نجاستی به او نرسیده، همچون فلجی است که منتظر اولین پیروزی از تیرهایش است که بر او غنیمت می‌دهد و بدهی‌اش را از او برمی‌دارد. و مرد مسلمانی که از خیانت پاک است، یکی از دو خوب را از خداوند انتظار دارد، یا دعوت‌کننده خداوند باشد که آنچه نزد خداوند برایش بهتر است، یا روزی خداوند باشد که او دارنده خانواده و مال و همراهش دین و نسبش است. و اموال و فرزندان، محصول دنیا و کار نیک، آخرت است و خداوند متعالی برای برخی اقوام هر دو را جمع می‌کند. پس از خداوند آنچه را که از خودتان شما را بیم داده، بترسید و او را به ترسی نترسانید که توجیه نباشد و برای غیر ریا و غیر شهرت کار کنید. زیرا هر که برای غیر خدا کار کند، خداوند او را به کسی واگذار کند که برای او کار کرده. از خداوند منازل شهدا و همراهی سعادتمندان و پیوند با پیامبران را می‌خواهیم. تربیت اغنیا

ای مردم، مردی با وجود مال، از قبیله و خویشاوندانش و دفاع آنان از او با دست و زبانش بی‌نیاز نیست. آنان بزرگترین حامیان او هستند و در سختی‌اش شریکند و در ناز و نعمتش مهربندند. و زبان راست، خداوند برای مرد در میان مردم بهتر از مال می‌کند که پس از او به دیگران می‌رسد. و از آنجا: هیچ‌کس به خاطر خویشاوندی که در تنگدستی دیده، عدالت نکند که آن را با چیزی که اگر نگه دارد زیانش نیست و از بین ببرد زیانی ندارد، پر کند. و هر که دست از خویشاوندانش بردارد، در واقع یک دست از او برمی‌دارند و دست‌های بسیاری از آنان بر او برمی‌دارند. و هر که حاشیه‌اش نرم باشد، از قومش دوستی (محبت) جاودان می‌کند.