اللَّهُمَّ صُنْ وَجْهِي بِالْيَسَارِ وَلَا تَبْذُلْ جَاهِيَ بِالْإِقْتَارِ، فَأَسْتَرْزِقَ طَالِبِي رِزْقِكَ وَأَسْتَعْطِفَ شِرَارَ خَلْقِكَ وَأُبْتَلَى بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِي وَأُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنِي، وَأَنْتَ مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ كُلِّهِ وَلِيُّ الْإِعْطَاءِ وَالْمَنْعِ؛ «إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِير».
ترجمه
خداوندا! چهره مرا با چپ نگه دار و جاه مرا با تنگی وابسته مگردان، تا طالبان رزقت را به رزقت سیر کنم و بدترین خلق تو را به خودم مستأصل سازم و به تحمل تکبیر دهنده به من و به فتنه شدن به مذمتکنندهام بیازم. و تو از پس همه اینها، اهل بخشش و ممنوعیت. «هرچیز توانا هستی».