خطبه ۲۲۲

من كلام له عليه السلام قاله عند تلاوته: ﴿يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالغُدُوِّ وَ الْآصَالِ رِجَالٌ لاَ تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلاَ بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ﴾

إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى جَعَلَ الذِّكْرَ جِلاءً لِلْقُلُوبِ تَسْمَعُ بِهِ بَعْدَ الْوَقْرَةِ وَتُبْصِرُ بِهِ بَعْدَ الْعَشْوَةِ وَتَنْقَادُ بِهِ بَعْدَ الْمُعَانَدَةِ، وَمَا بَرِحَ لِلَّهِ عَزَّتْ آلَاؤُهُ فِي الْبُرْهَةِ بَعْدَ الْبُرْهَةِ وَفِي أَزْمَانِ الْفَتَرَاتِ عِبَادٌ نَاجَاهُمْ فِي فِكْرِهِمْ وَكَلَّمَهُمْ فِي ذَاتِ عُقُولِهِمْ، فَاسْتَصْبَحُوا بِنُورِ يَقَظَةٍ فِي [الْأَسْمَاعِ وَالْأَبْصَارِ] الْأَبْصَارِ وَالْأَسْمَاعِ وَالْأَفْئِدَةِ يُذَكِّرُونَ بِأَيَّامِ اللَّهِ وَيُخَوِّفُونَ مَقَامَهُ بِمَنْزِلَةِ الْأَدِلَّةِ فِي الْفَلَوَاتِ. مَنْ أَخَذَ الْقَصْدَ حَمِدُوا إِلَيْهِ طَرِيقَهُ وَبَشَّرُوهُ بِالنَّجَاةِ وَمَنْ أَخَذَ يَمِيناً وَشِمَالًا ذَمُّوا إِلَيْهِ الطَّرِيقَ وَحَذَّرُوهُ مِنَ الْهَلَكَةِ، وَكَانُوا كَذَلِكَ مَصَابِيحَ تِلْكَ الظُّلُمَاتِ وَأَدِلَّةَ تِلْكَ الشُّبُهَاتِ. وَإِنَّ لِلذِّكْرِ لَأَهْلًا أَخَذُوهُ مِنَ الدُّنْيَا بَدَلًا فَلَمْ تَشْغَلْهُمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْهُ يَقْطَعُونَ بِهِ أَيَّامَ الْحَيَاةِ وَيَهْتِفُونَ بِالزَّوَاجِرِ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ فِي أَسْمَاعِ الْغَافِلِينَ وَيَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ وَيَأْتَمِرُونَ بِهِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيَتَنَاهَوْنَ عَنْهُ؛ [فَكَأَنَّهُمْ] فَكَأَنَّمَا قَطَعُوا الدُّنْيَا إِلَى الْآخِرَةِ وَهُمْ فِيهَا فَشَاهَدُوا مَا وَرَاءَ ذَلِكَ فَكَأَنَّمَا اطَّلَعُوا غُيُوبَ أَهْلِ الْبَرْزَخِ فِي طُولِ الْإِقَامَةِ فِيهِ وَحَقَّقَتِ الْقِيَامَةُ عَلَيْهِمْ عِدَاتِهَا، فَكَشَفُوا غِطَاءَ ذَلِكَ لِأَهْلِ الدُّنْيَا حَتَّى كَأَنَّهُمْ يَرَوْنَ مَا لَا يَرَى النَّاسُ وَيَسْمَعُونَ مَا لَا يَسْمَعُونَ، فَلَوْ مَثَّلْتَهُمْ لِعَقْلِكَ فِي مَقَاوِمِهِمُ الْمَحْمُودَةِ وَمَجَالِسِهِمُ الْمَشْهُودَةِ وَقَدْ نَشَرُوا دَوَاوِينَ أَعْمَالِهِمْ وَفَرَغُوا لِمُحَاسَبَةِ أَنْفُسِهِمْ عَلَى كُلِّ صَغِيرَةٍ وَكَبِيرَةٍ أُمِرُوا بِهَا فَقَصَّرُوا عَنْهَا أَوْ نُهُوا عَنْهَا فَفَرَّطُوا فيهَا، وَحَمَّلُوا ثِقَلَ أَوْزَارِهمْ ظُهُورَهُمْ فَضَعُفُوا عَنِ الِاسْتِقْلَالِ بِهَا فَنَشَجُوا نَشِيجاً وَتَجَاوَبُوا نَحِيباً يَعِجُّونَ إِلَى رَبِّهِمْ مِنْ مَقَامِ نَدَمٍ وَاعْتِرَافٍ. لَرَأَيْتَ أَعْلَامَ هُدًى وَمَصَابِيحَ دُجًى قَدْ حَفَّتْ بِهِمُ الْمَلَائِكَةُ وَتَنَزَّلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَفُتِحَتْ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَأُعِدَّتْ لَهُمْ مَقَاعِدُ الْكَرَامَاتِ فِي مَقْعَدٍ اطَّلَعَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ فِيهِ، فَرَضِيَ سَعْيَهُمْ وَحَمِدَ مَقَامَهُمْ يَتَنَسَّمُونَ بِدُعَائِهِ رَوْحَ التَّجَاوُزِ رَهَائِنُ فَاقَةٍ إِلَى فَضْلِهِ وَأُسَارَى ذِلَّةٍ لِعَظَمَتِهِ جَرَحَ طُولُ الْأَسَى قُلُوبَهُمْ وَطُولُ الْبُكَاءِ عُيُونَهُمْ، لِكُلِّ بَابِ رَغْبَةٍ إِلَى اللَّهِ مِنْهُمْ يَدٌ قَارِعَةٌ يَسْأَلُونَ مَنْ لَا تَضِيقُ لَدَيْهِ الْمَنَادِحُ وَلَا يَخِيبُ عَلَيْهِ الرَّاغِبُونَ.

فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ.

ترجمه

خداوند متعالى یاد را پاک‌کننده‌ای برای دل‌ها قرار داده است که با آن پس از گناه بشنوند و پس از بی‌خردی ببینند و با آن پس از سرکوب شدن اطاعت کنند. و عزت پروردگار همواره در برهه‌ها پس از برهه‌ها و در زمان‌های فترت، بنده‌ای بودند که با او در اندیشه خود گفتگو می‌کردند و در ذات عقولش با آنان سخن می‌گفت. پس با نور بیداری در گوش‌ها و چشم‌ها و دل‌ها، یادآور ایام خداوند می‌شوند و از مقام او به اندازه دلایل در هلاکت‌ها می‌ترساندند. کس که راه راست را برگزید، راهش به او ستوده گشت و به نجاتش بشارت دادند و کس که راست و چپ رفت، راهش به او مذمت گشت و از هلاکتش بر حذر داشتند. و آنان چراغ‌های آن تاریکی‌ها و دلایل آن شک‌ها بودند. و به یقین برای یاد، اهلى هستند که آن را به جای دنیا برگزیدند، پس تجارت و خرید و فروش آنان را از آن غافل نساخت. با آن روزهای عمر را می‌گذرانند و به زاجرها از محارم خداوند در گوش غافلان فریاد می‌کشند و به انصاف امر می‌کنند و از آن پیروی می‌کنند و از منکر نهی می‌کنند و از آن رویگردان می‌شوند. پس گویی دنیا را به آخرت پیوند زده‌اند و در آنند، پس آنچه پس از آن را دیدند، گویی که غیوب اهل برزخ را در طول اقامت در آن دیدند و قیامت بر آنان وعده‌هایش را برآورد. پس آن را برای اهل دنیا فاش ساختند تا گویی آنچه مردم نمی‌بینند را می‌بینند و آنچه نمی‌شنوند را می‌شنوند. پس اگر آنان را در مقاومت‌های ستودنی‌شان و مجالس مشهودشان برایت تصویر کنی، و آنان دواور اعمال خود را گشوده و به حساب نفس بر هر کوچک و بزرگی که به آن امر شده یا نهی گشته و در آن فرط کرده‌اند، پرداخته‌اند، و بار گناهان را بر پشت خود بار کرده و از استقلال با آن ضعیف شده‌اند، پس ناله‌ای زنید و به هم ناله‌ای فریاد کنید و به سوی پروردگار خود از مقام ندامت و اعتراف تضرع کنند. تو را نشانه‌های هدایت و چراغ‌های تاریکی را خواهی دید که فرشتگان به دور آن حلقه زده‌اند و صلح بر آنان نازل شده و درگاه‌های آسمان برای آنان گشوده و مقام کرامت‌ها در جایی که خداوند بر آنان نظر فرموده، برایشان آماده شده، پس کارش را پسندید و مقامش را ستود. با دعای او روح گذشت را تنفس می‌کنند، گروگانان فقر به سوی فضل او و اسیران ذلت به عظمت او. طول اندوه دل‌هایشان را زخم کرد و طول گریان چشم‌هایشان. برای هر درخواستی از سوی او به سوی خداوند، دستی قاطع است که از کسی پرسند که راهش بر درخواست‌کنندگان تنگ نشود و کسی که آرزو کند بر او ناکام نگردد.

پس نفس خود را برای خودت محاسبه کن، که غیر از آن، برایش حسابگری نیستی جز تو.