أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّهُ لَمْ يَزَلْ أَمْري مَعَكُمْ عَلَى مَا أُحِبُّ، حَتَّى نَهَكَتْكُمُ الْحَرْبُ، وَقَدْ، وَاللهِ أَخَذَتْ مِنْكُمْ وَتَرَكَتْ، وَهِيَ لِعَدُوِّكُمْ أَنْهَكُ. لَقَدْ كُنْتُ أَمْسِ أَمِيراً، فَأَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَأْمُوراً! وَكُنْتُ أَمْسِ نَاهِياً، فَأَصْبَحْتُ الْيَوْمَ مَنْهِيّاً! وَقَدْ أَحْبَبْتُمُ الْبَقَاءَ، وَلَيْسَ لِي أَنْ أَحْمِلَكُمْ عَلَى مَا تَكْرَهُونَ!
ای مردم، من با شما بر آنچه دوست دارم، تا جنگ شما را به نابودی رساند، برپا بودم، و به خدا، از شما گرفته و گذاشته، و برای دشمنان شما سختتر است. دیروز من فرمانده بودم، امروز فرمانده میشوم! دیروز من نهیکننده بودم، امروز من نهیشونده هستم! و شما دوست داشتید باقی بمانید، و من حق ندارم شما را بر آنچه از آن متنفرید، بار کنم!