السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ عَنِّي، وَعَنِ ابْنَتِكَ النَّازِلَةِ فِي جِوَارِكَ، وَالسَّرِيعَةِ اللَّحَاقِ بِكَ! قَلَّ يَا رَسُولَ اللهِ، عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي، وَرَقَّ عَنْهَا تَجَلُّدِي، إِلاَّ أَنَّ لِي فِي التَّأَسِّيِ بِعَظِيمِ فُرْقَتِكَ، وَفَادِحِ مُصِيبَتِكَ، مَوْضِعَ تَعَزّ، فَلَقَدْ وَسَّدْتُكَ فِي مَلْحُودَةِ قَبْرِكَ، وَفَاضَتْ بَيْنَ نَحْرِي وَصَدْرِي نَفْسُكَ فَـ (إنَّا لله وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ). فَلَقَدِ اسْتُرْجِعَتِ الْوَدِيعَةُ، وَأُخِذَتِ الرَّهِينَةُ! أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ، وَأَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ، إِلَى أَنْ يَخْتَارَ اللهُ لِي دَارَكَ الَّتِي أَنْتَ بِهَا مُقِيمٌ. وَسَتُنَبِّئُكَ ابْنَتُكَ [بِتَضَافُرِ أُمَّتِكَ عَلَى هَضْمِهَا ، فَأَحْفِهَا السُّؤَالَ، وَاسْتَخْبِرْهَا الْحَالَ، هذَا وَلَمْ يَطُلِ الْعَهْدُ، وَلَمْ يَخْلُ مِنْكَ الذِّكْرُ، وَالْسَّلاَمُ عَلَيْكُمَا سَلاَمَ مُوَدِّع، لاَ قَال وَلاَ سَئم، فَإنْ أَنْصَرِفْ فَلاَ عَنْ مَلاَلَة، وَإِنْ أُقِمْ فَلاَ عَنْ سُوءِ ظَنٍّ بِمَا وَعَدَ اللهُ الصَّابِرِينَ.
سلام بر تو ای رسول خدا از من، و بر دختری که در نزدیکی تو نازل شده، و با تو پیوسته است! ای رسول خدا، بر صفایت صبرم کم شد، و بر پایداریم نرمی حاصل شد، جز آن که در پیروزی از فرقت بزرگ تو، و مصیبت بزرگت، جایگاه عزت دارم، پس در قبرت پوشاندن کردم، و نفس تو میان گردن و سینهام جاری شد، پس «انا لله و انا الیه راجعون». پس ودیعه بازگردانده شد، و رهینه گرفته شد! اما غم من جاودان است، و شبم طولانی است، تا آن که خدا برای من آن خانهای را که تو در آن هستی، برگزیند. و دخترت [با جمع امت تو بر هضم تو] به تو خبر میدهد، پس دربارهی او سوال کن، و حالش را از او بپرس. این در حالی است که عهد طولانی نشده، و یاد تو از من قطع نشده، و سلام بر شما سلام وداعی است، نه خستگی و نه نارضایتی، پس اگر بازگردم، از دلنگی نیست، و اگر بمانم، از بدگمانی در وعدهی خداوند به صابران نیست.