أَيُّهَا النَّاسُ، لاَ تَسْتَوْحِشُوا فِي طَرِيقِ الْهُدَىُ لِقِلَّةِ أَهْلِهِ، فَإِنَّ النَّاسَ قَدِ اجْتَمَعُوا عَلَى مَائِدَة شِبَعُهَا قَصِيرٌ، وَجُوعُهَا طَوِيلٌ.
أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا يَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضِى وَالسُّخْطُ، وَإِنَّمَا عَقَرَ نَاقَةَ ثَمُودَ رَجُلٌ وَاحِدٌ فَعَمَّهُمُ اللهُ تَعَالَى بالْعَذَابِ لَمَّا عَمُّوهُ بالرِّضَى، فَقَالَ سُبْحَانَهُ: (فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ)، فَمَا كَانَ إِلاَّ أَنْ خَارَتْ أَرْضُهُمْ بِالْخَسْفَةِ خُوَارَالسِّكَّةِ الْـمُحْمَاةِ فِي الاَْرْضِ الْخَوَّارَةِ. أَيُّهَا النَّاسُ، مَنْ سَلَكَ الطّرِيقَ الْوَاضِحَ وَرَدَ الْمَاءَ، وَمَنْ خَالَفَ وَقَعَ فِي التِيهِ!
ای مردم، به کم بودن اهل راه هدایت تنگی نبخشید، زیرا مردم بر سر سفرهای جمع شدهاند که پُرکنی آن کوتاه، و گرسنگی آن طولانی است.
ای مردم، مردم را راضی و ناراضی جمع میکند، و تنها یک مرد شتر ثمود را عقر کرد، پس خداوند عزوجل آنها را به عذاب در گرفت، هنگامی که آنها را راضی ساخت، پس فرمود: «پس آن را عقر کردند و صبح نادمان شدند». جز این نبود که زمینشان را با فرورفتگی، و فریاد کوچههای آتشین در زمین فریادزن فرا گرفت. ای مردم، کسی که راه روشن را طی کند، و آب را بنوشد، و کسی که مخالفت کند، در گمراهی گرفتار میشود!