وَاللهِ مَا مُعَاوِيَةُ بِأَدْهَى مِنِّي، وَلكِنَّهُ يَغْدِرُ وَيَفْجُرُ، وَلَوْلاَ كَرَاهِيَةُ الْغَدْرِ لَكُنْتُ مِنْ أَدْهَى النَّاسِ، وَلَكِنْ كُلُّ غَدْرَة فَجْرَةٌ، وَكُلُّ فَجْرَة كَفْرَةٌ، وَلِكُلِّ غَادِر لِوَاءٌ يُعْرَفُ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
وَاللهِ مَا أَُسْتَغْفَلُ بالْمَكِيدَةِ، وَلاَ أُسْتَغْمَزُ بالشَّدِيدَةِ.
الترجمة
به خدا، معاویه از من داناتر نیست، اما او خیانت میکند و فجور میکند، و اگر بیرغبتی به خیانت نبود، از داناترین مردم بودم، اما هر خیانت فجوری است، و هر فجور کفرانی است، و هر خیانتکاری پرچمی دارد که در قیامت با آن شناخته میشود.
به خدا، من با حیله فریب داده نمیشوم، و با سختی خوار نمیشوم.