بُعْداً لَهُمْ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ؛ أَمَا لَوْ أُشْرِعَتِ الْأَسِنَّةُ إِلَيْهِمْ وَصُبَّتِ السُّيُوفُ عَلَى هَامَاتِهِمْ لَقَدْ نَدِمُوا عَلَى مَا كَانَ مِنْهُمْ. إِنَّ الشَّيْطَانَ الْيَوْمَ قَدِ اسْتَفَلَّهُمْ وَهُوَ غَداً مُتَبَرِّئٌ مِنْهُمْ وَمُتَخَلٍ عَنْهُمْ، فَحَسْبُهُمْ بِخُرُوجِهِمْ مِنَ الْهُدَى وَارْتِكَاسِهِمْ فِي الضَّلَالِ وَالْعَمَى وَصَدِّهِمْ عَنِ الْحَقِّ وَجِمَاحِهِمْ فِي التِّيهِ.
دور و دراز بر آنها باشد، همچنان که ثمود دور بودند؛ آیا اگر شمشیرها به سوی آنها کشیده شود و شمشیرها بر سرهای آنها ریخته شود، پشیمان نمیشوند از آنچه بوده است؟ امروز شیطان آنها را فریفته است و فردا از آنها پاکدل میشود و از آنها دست میکشد، پس برایشان کافی است که از هدایت خارج شده و در گمراهی و کوری بازگشته و از حق بازمانده و در گمراهی جسارت کردهاند.