خطبه 148

من خطبة له عليه السلام في ذكر أهل البصرة

كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا يَرْجُو الْأَمْرَ لَهُ وَيَعْطِفُهُ عَلَيْهِ دُونَ صَاحِبِهِ، لَا يَمُتَّانِ إِلَى اللَّهِ بِحَبْلٍ وَلَا يَمُدَّانِ إِلَيْهِ بِسَبَبٍ. كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا حَامِلُ ضَبٍّ لِصَاحِبِهِ وَعَمَّا قَلِيلٍ يُكْشَفُ قِنَاعُهُ بِهِ. وَاللَّهِ لَئِنْ أَصَابُوا الَّذِي يُرِيدُونَ لَيَنْتَزِعَنَّ هَذَا نَفْسَ هَذَا وَلَيَأْتِيَنَّ هَذَا عَلَى هَذَا. قَدْ قَامَتِ الْفِئَةُ الْبَاغِيَةُ، فَأَيْنَ الْمُحْتَسِبُونَ؟ فَقَدْ سُنَّتْ لَهُمُ السُّنَنُ وَقُدِّمَ لَهُمُ الْخَبَرُ. وَلِكُلِّ ضَلَّةٍ عِلَّةٌ وَلِكُلِّ نَاكِثٍ شُبْهَةٌ. وَاللَّهِ لَا أَكُونُ كَمُسْتَمِعِ اللَّدْمِ يَسْمَعُ النَّاعِيَ وَيَحْضُرُ الْبَاكِيَ ثُمَّ لَا يَعْتَبِرُ.

Translation

هر یک از آن‌ها برای خود امری را آرزو می‌کند و آن را به خود ترجیح می‌دهد، نه به همراهش. به خداوند با ریسه‌ای متصل نمی‌شوند و با عامل‌هایی به سوی او نمی‌رسند. هر یک از آن‌ها، مار کبری برای همراهش است و به زودی نقابش با او کنده می‌شود. و خداوندا، اگر به آنچه می‌خواهند برسند، قطعاً این از آن خود را می‌رباید و آن به این حمله می‌کند. گروه متجاوز برپاست، پس پرهیزگاران کجا هستند؟ که برای آن‌ها سنت‌ها جاری و خبرها پیش آمده. و هر گمراهی علتی دارد و هر ناکثی بهانه‌ای. و خداوندا، من مانند شنونده‌ای گوش‌گیر نیستم که ندا شنود و در سوگندها حاضر شود، ولی عبرت نگیرد.