خطبه ۱۴۳

من خطبة له عليه السلام في الاستسقاء

أَلَا وَإِنَّ الْأَرْضَ الَّتِي تُقِلُّكُمْ وَالسَّمَاءَ الَّتِي تُظِلُّكُمْ مُطِيعَتَانِ لِرَبِّكُمْ، وَمَا أَصْبَحَتَا تَجُودَانِ لَكُمْ بِبَرَكَتِهِمَا تَوَجُّعاً لَكُمْ وَلَا زُلْفَةً إِلَيْكُمْ وَلَا لِخَيْرٍ تَرْجُوَانِهِ مِنْكُمْ، وَلَكِنْ أُمِرَتَا بِمَنَافِعِكُمْ فَأَطَاعَتَا، وَأُقِيمَتَا عَلَى حُدُودِ مَصَالِحِكُمْ فَقَامَتَا.

إِنَّ اللَّهَ يَبْتَلِي عِبَادَهُ عِنْدَ الْأَعْمَالِ السَّيِّئَةِ بِنَقْصِ الثَّمَرَاتِ وَحَبْسِ الْبَرَكَاتِ وَإِغْلَاقِ خَزَائِنِ الْخَيْرَاتِ لِيَتُوبَ تَائِبٌ وَيُقْلِعَ مُقْلِعٌ وَيَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ وَيَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ.

وَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ الِاسْتِغْفَارَ سَبَباً لِدُرُورِ الرِّزْقِ وَرَحْمَةِ الْخَلْقِ، فَقَالَ سُبْحَانَهُ «اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَيُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَبَنِينَ وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً» فَرَحِمَ اللَّهُ امْرَأً اسْتَقْبَلَ تَوْبَتَهُ وَاسْتَقَالَ خَطِيئَتَهُ وَبَادَرَ مَنِيَّتَهُ.

اللَّهُمَّ إِنَّا خَرَجْنَا إِلَيْكَ مِنْ تَحْتِ الْأَسْتَارِ وَالْأَكْنَانِ وَبَعْدَ عَجِيجِ الْبَهَائِمِ وَالْوِلْدَانِ، رَاغِبِينَ فِي رَحْمَتِكَ وَرَاجِينَ فَضْلَ نِعْمَتِكَ وَخَائِفِينَ مِنْ عَذَابِكَ وَنِقْمَتِكَ.

اللَّهُمَّ فَاسْقِنَا غَيْثَكَ وَلَا تَجْعَلْنَا مِنَ الْقَانِطِينَ وَلَا تُهْلِكْنَا بِالسِّنِينَ وَلَا تُؤَاخِذْنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاءُ مِنَّا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. اللَّهُمَّ إِنَّا خَرَجْنَا إِلَيْكَ نَشْكُو إِلَيْكَ مَا لَا يَخْفَى عَلَيْكَ حِينَ أَلْجَأَتْنَا الْمَضَايِقُ الْوَعْرَةُ وَأَجَاءَتْنَا الْمَقَاحِطُ الْمُجْدِبَةُ وَأَعْيَتْنَا الْمَطَالِبُ الْمُتَعَسِّرَةُ وَتَلَاحَمَتْ عَلَيْنَا الْفِتَنُ [الْمَسْتَصْعَبَةُ] الْمُسْتَصْعِبَةُ. اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ أَلَّا تَرُدَّنَا خَائِبِينَ وَلَا تَقْلِبَنَا وَاجِمِينَ وَلَا تُخَاطِبَنَا بِذُنُوبِنَا وَلَا تُقَايِسَنَا بِأَعْمَالِنَا.

اللَّهُمَّ انْشُرْ عَلَيْنَا غَيْثَكَ وَبَرَكَتَكَ وَرِزْقَكَ وَرَحْمَتَكَ وَاسْقِنَا سُقْيَا نَاقِعَةً مُرْوِيَةً مُعْشِبَةً، تُنْبِتُ بِهَا مَا قَدْ فَاتَ وَتُحْيِي بِهَا مَا قَدْ مَاتَ نَافِعَةَ الْحَيَا كَثِيرَةَ الْمُجْتَنَى تُرْوِي بِهَا الْقِيعَانَ وَتُسِيلُ الْبُطْنَانَ وَتَسْتَوْرِقُ الْأَشْجَارَ وَتُرْخِصُ الْأَسْعَارَ، إِنَّكَ عَلَى مَا تَشَاءُ قَدِيرٌ.

الترجمة

ای مردم، زمینی که شما را بر می‌دارد و آسمانی که شما را سایه می‌کند، فرمانبردار پروردگارتانند و هر روز با برکات خود به شما بخشش نمی‌کنند نه به خاطر دلتان به شما نزدیک شوند و نه به خیری که از آن انتظار دارید، بلکه برای مصالح شما امر شده‌اند و اطاعت کرده‌اند و بر اساس منافع شما برپا شده‌اند.

خداوند بندگان خود را در گناهان، با کم شدن ثمرات و بسته بودن برکات و بسته شدن خزانه‌های نیکی آزمایش می‌کند تا تائبی توب کند و بازگشته‌ای بازگردد و یادآور یادآوری کند و زنهارکننده زنهار کند.

و خداوند سبحان، استغفار را سبب گشایش رزق و رحمت خلق قرار داده، فرمود: «خداوند خود را بستارید که او آمرزگار است، باران را بر شما فرستد و با اموال و فرزندان شما یاری کند و برای شما باغ‌ها و نهرها قرار دهد.» پس خداوند بر مردی رحمت کرد که توبه خود را پذیرفت و گناهش را جبران کرد و پیش از مرگش به آن بازگشت.

خداوندا، ما از زیر پوشش‌ها و پناه‌ها و پس از هیاهوی دام‌ها و کودکان، به سوی تو آمده‌ایم، به رحمت تو امیدوار و به فضل نعمت تو راغب و به عذاب و خشم تو ترسیدیم.

خداوندا، باران ما را بفرست و ما را از ناامیدان قرار مده و با خشکسالی ما را هلاک مگردان و به گناهان نادانان ما ما را مگیر، ای رحم‌کننده‌های رحمت‌کنندگان. خداوندا، ما به سوی تو آمده‌ایم و آنچه که از آن نهایت پنهان نیست را به تو شکایت می‌کنیم، وقتی که راه‌های باریک و سنگین ما را به فشار آورد و خشکسالی‌های بی‌باران و خشک ما را گرفتار کرد و طلب‌های سخت ما را خسته کرد و فتنه‌های [سخت] سخت بر ما غلبه کرد. خداوندا، ما از تو می‌خواهیم که ما را بازگردانی بازمانده و ما را برگردانیم خاموش و با گناهان ما سخن نگفته و اعمال ما را با ما مقایسه مگردان.

خداوندا، باران و برکت و رزق و رحمت خود را بر ما گسترده و ما را با آبی سیرکننده، خنک، زلال، گیاه‌پر پرمی، که به آن آنچه گذشته را بپروراند و آنچه مرده را زنده کند، حیات‌بخش، بسیار مورد نیاز، که دره‌ها را سیراب کند و شکاف‌ها را جاری سازد و درختان را سبز کند و قیمت‌ها را پایین آورد، سیراب کن. که بر آنچه می‌خواهی، تواناست.