يَا ابْنَ اللَّعِينِ الْأَبْتَرِ وَالشَّجَرَةِ الَّتِي لَا أَصْلَ لَهَا وَلَا فَرْعَ، أَنْتَ تَكْفِينِي!؟ فَوَاللَّهِ مَا أَعَزَّ اللَّهُ مَنْ أَنْتَ نَاصِرُهُ وَلَا قَامَ مَنْ أَنْتَ مُنْهِضُهُ؛ اخْرُجْ عَنَّا، أَبْعَدَ اللَّهُ نَوَاكَ، ثُمَّ ابْلُغْ جَهْدَكَ، فَلَا أَبْقَى اللَّهُ عَلَيْكَ إِنْ أَبْقَيْتَ.
الترجمة
ای پسر لعنتشده و بیریشه و بیشاخه، تو کافیام!؟ به خداوند قسم، نه کسی را عزت میدهد که تو ناصرش باشی و نه کسی را پا میاندازد که تو منصوش باشی؛ از ما بیرون شو، خداوند تو را دور کند، سپس به تواناییات برسی، تا اگر ماندی، خداوند بر تو رحم نکند.