حمدُ اللّه
نَحْمَدُهُ عَلَى مَا أَخَذَ وَأَعْطَى وَعَلَى مَا أَبْلَى وَابْتَلَى، الْبَاطِنُ لِكُلِّ خَفِيَّةٍ وَالْحَاضِرُ لِكُلِّ سَرِيرَةٍ، الْعَالِمُ بِمَا تُكِنُّ الصُّدُورُ وَمَا تَخُونُ الْعُيُونُ، وَنَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً صلى الله عليه وآله نَجِيبُهُ وَبَعِيثُهُ، شَهَادَةً يُوَافِقُ فِيهَا السِّرُّ الْإِعْلَانَ وَالْقَلْبُ اللِّسَانَ.
عِظَةُ الناس
فَإِنَّهُ وَاللَّهِ الْجِدُّ لَا اللَّعِبُ وَالْحَقُّ لَا الْكَذِبُ وَمَا هُوَ إِلَّا الْمَوْتُ أَسْمَعَ دَاعِيهِ وَأَعْجَلَ حَادِيهِ؛ فَلَا يَغُرَّنَّكَ سَوَادُ النَّاسِ مِنْ نَفْسِكَ وَقَدْ رَأَيْتَ مَنْ كَانَ قَبْلَكَ مِمَّنْ جَمَعَ الْمَالَ وَحَذِرَ الْإِقْلَالَ وَأَمِنَ الْعَوَاقِبَ طُولَ أَمَلٍ وَاسْتِبْعَادَ أَجَلٍ كَيْفَ نَزَلَ بِهِ الْمَوْتُ فَأَزْعَجَهُ عَنْ وَطَنِهِ وَأَخَذَهُ مِنْ مَأْمَنِهِ مَحْمُولًا عَلَى أَعْوَادِ الْمَنَايَا يَتَعَاطَى بِهِ الرِّجَالُ الرِّجَالَ حَمْلًا عَلَى الْمَنَاكِبِ وَإِمْسَاكاً بِالْأَنَامِلِ. أَمَا رَأَيْتُمُ الَّذِينَ يَأْمُلُونَ بَعِيداً وَيَبْنُونَ مَشِيداً وَيَجْمَعُونَ كَثِيراً كَيْفَ أَصْبَحَتْ بُيُوتُهُمْ قُبُوراً وَمَا جَمَعُوا بُوراً وَصَارَتْ أَمْوَالُهُمْ لِلْوَارِثِينَ وَأَزْوَاجُهُمْ لِقَوْمٍ آخَرِينَ، لَا فِي حَسَنَةٍ يَزِيدُونَ وَلَا مِنْ سَيِّئَةٍ يَسْتَعْتِبُونَ [يُسْتَعْتَبُونَ]. فَمَنْ أَشْعَرَ التَّقْوَى قَلْبَهُ بَرَّزَ مَهَلُهُ وَفَازَ عَمَلُهُ فَاهْتَبِلُوا هَبَلَهَا وَاعْمَلُوا لِلْجَنَّةِ عَمَلَهَا، فَإِنَّ الدُّنْيَا لَمْ تُخْلَقْ لَكُمْ دَارَ مُقَامٍ بَلْ خُلِقَتْ لَكُمْ مَجَازاً لِتَزَوَّدُوا مِنْهَا الْأَعْمَالَ إِلَى دَارِ الْقَرَارِ، فَكُونُوا مِنْهَا عَلَى أَوْفَازٍ وَقَرِّبُوا الظُّهُورَ لِلزِّيَال.
ستایش خداوند را سزاست که او را به آنچه گرفته و داده، به آنچه به ارمغان آورده و آزموده، سپاس میگوییم. او نهاندان هر پنهانی و آگاه به هر راز است. او به آنچه دلها پنهان میکنند و آنچه چشمها فریب میخورند، آگاه است. و شهادت میدهیم که معبودی جز او نیست و محمد (صلی الله علیه و آله) پیامبر و فرستادهی اوست. شهادتی که در آن نهان با آشکار و قلب با زبان هماهنگ است.
پند برای مردم
به راستی که این کار جد است و بازی، حق است و دروغ، و مرگ تنها کسی است که به فراخوانش گوش میدهد و از او فرار میکند. پس رنگ مردم تو را فریبا ندهد و از خودت غافل نشو. تو دیدی که پیش از تو چه کسانی بودند که مال جمع میکردند، از فقر میترسیدند و برای آیندهی دراز آرزو میکردند، اما مرگ چگونه بر آنها فرود آمد و آنها را از وطنشان راند و از پناهگاهشان برداشت و بر دوش مردگان حمل شد، مردگان که آن را بر شانهها حمل میکنند و با انگشتان میگیرند. آیا ندیدید آنها که دور دست را آرزو میکنند، بناهای باشکوه برمیدارند و بسیار جمع میکنند، چگونه خانههایشان گورستان شد و آنچه جمع کرده بودند بیهودان شد و اموالشان به ارثرسیدگان و همسرهایشان به دیگران رسید، نه در نیکی افزودهاند و نه از بدی توبه کردهاند. پس هر که تقوا قلبش را پروراند، سرنوشتش روشن شد و کارش نجات یافت. پس به نیکیهایش بپردازید و برای بهشت کار کنید. زیرا دنیا برای شما به عنوان جایگاه دائمی نیافریده شده، بلکه به عنوان گذرگاهی تا برای آنچه به دارالقرار میروید، آماده شوید. پس از آن در بهترین حالت باشید و برای روز قیامت کار کنید.