خطبه ۱۲۰

من كلام له عليه السلام يذكر فضله ويعظ الناس

تَاللَّهِ لَقَدْ عُلِّمْتُ تَبْلِيغَ الرِّسَالاتِ وَإِتْمَامَ الْعِدَاتِ وَتَمَامَ الْكَلِمَاتِ. وَعِنْدَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ أَبْوَابُ الْحُكْمِ وَضِيَاءُ الْأَمْرِ. أَلَا وَإِنَّ شَرَائِعَ الدِّينِ وَاحِدَةٌ وَسُبُلَهُ قَاصِدَةٌ مَنْ أَخَذَ بِهَا لَحِقَ وَغَنِمَ وَمَنْ وَقَفَ عَنْهَا ضَلَّ وَنَدِمَ. اعْمَلُوا لِيَوْمٍ تُذْخَرُ لَهُ الذَّخَائِرُ وَتُبْلَى فِيهِ السَّرَائِرُ وَمَنْ لَا يَنْفَعُهُ حَاضِرُ لُبِّهِ فَعَازِبُهُ عَنْهُ أَعْجَزُ وَغَائِبُهُ أَعْوَزُ وَاتَّقُوا نَاراً حَرُّهَا شَدِيدٌ وَقَعْرُهَا بَعِيدٌ وَحِلْيَتُهَا حَدِيدٌ وَشَرَابُهَا صَدِيدٌ. أَلَا وَإِنَّ اللِّسَانَ الصَّالِحَ يَجْعَلُهُ اللَّهُ تَعَالَى لِلْمَرْءِ فِي النَّاسِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْمَالِ يُورِثُهُ مَنْ لَا يَحْمَدُهُ.

الترجمة

به خداوند! من آموزش تبلیغ رسالات و انجام امور و تکمیل کلمات را یافته‌ام. و ما اهل بیت، درهای حکمت و روشنایی امر را داریم. بدان که احکام دین یکسان و راه‌هایش مقصد است. هر که آن را بگیرد، پیروز و به غنیمتی دست یافته و هر که از آن رویگردان شود، گمراه و پشیمان می‌شود. برای روزی که برای آن ذخایر انباشته می‌شود و در آن اسرار آزموده می‌شود، کار کنید. و کسی که حضورش به او سودی نمی‌رساند، غایبش از او ناتوان‌تر و دوری‌اش از او دشوارتر است. و از آتشی بترسید که حرارت آن شدید و قعر آن دور و تزئینات آن آهن و شراب آن چرک است. بدان که زبان نیکو، خداوند عزوجل، برای مردمی در میان مردم، بهتر از مال می‌داند که به کسی می‌بخشد که او را شکرگزار نیست.