خطبه ۱۰۴

ومن خطبة له عليه السلام

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه وآله وَلَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْعَرَبِ يَقْرَأُ كِتَاباً وَلَا يَدَّعِي نُبُوَّةً وَلَا وَحْياً، فَقَاتَلَ بِمَنْ أَطَاعَهُ مَنْ عَصَاهُ، يَسُوقُهُمْ إِلَى مَنْجَاتِهِمْ وَيُبَادِرُ بِهِمُ السَّاعَةَ أَنْ تَنْزِلَ بِهِمْ، يَحْسِرُ الْحَسِيرُ وَيَقِفُ الْكَسِيرُ، فَيُقِيمُ عَلَيْهِ حَتَّى يُلْحِقَهُ غَايَتَهُ إِلَّا هَالِكاً لَا خَيْرَ فِيهِ، حَتَّى أَرَاهُمْ مَنْجَاتَهُمْ وَبَوَّأَهُمْ مَحَلَّتَهُمْ فَاسْتَدَارَتْ رَحَاهُمْ [رخاهم]ِ، وَاسْتَقَامَتْ قَنَاتُهُمْ وَايْمُ اللَّهِ لَقَدْ كُنْتُ مِنْ سَاقَتِهَا حَتَّى تَوَلَّتْ بِحَذَافِيرِهَا وَاسْتَوْسَقَتْ فِي قِيَادِهَا، مَا ضَعُفْتُ وَلَا جَبُنْتُ وَلَا خُنْتُ وَلَا وَهَنْتُ. وَايْمُ اللَّهِ لَأَبْقُرَنَّ الْبَاطِلَ حَتَّى أُخْرِجَ الْحَقَّ مِنْ خَاصِرَتِهِ!

الترجمة

اما پس از آن، خداوند عزوجل محمد صلی الله علیه وآله را فرستاد و هیچ‌کس از عرب کتابی نمی‌خواند و نبوت و وحی مدعی نمی‌شود، پس با کسانی که از او اطاعت کردند، کسانی که نافرمانی کردند را جنگاند، آنان را به نجات‌بخش خود می‌برد و با آنان عجله می‌کند تا ساعتی بر آنان فرود آید، ناتوان ناامید و ضعیف ناتوان ایستاده، تا او را برپارد تا او را به سرانجامش رساند، مگر هلاکه‌ای که درش نی، تا آنان را نجات‌بخش خود را نشان داد و جایگاهشان را برایشان قرار داد، پس گردششان برنگشت و راهشان مستقیم شد، و به خدا قسم، از رهسپارش بودم تا با تمام وجودش پیروی کردم و در رهبری‌اش غنیمت یافت، ضعیف نشدم و ناتوان نشدم و خیانت نکردم و فرسوده نشدم. و به خدا قسم، باطل را تا از پهلوی حق بیرون آید، خواهم شکست!