الْحَمْدُ لِلَّهِ النَّاشِرِ فِي الْخَلْقِ فَضْلَهُ وَالْبَاسِطِ فِيهِمْ بِالْجُودِ يَدَهُ، نَحْمَدُهُ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ وَنَسْتَعِينُهُ عَلَى رِعَايَةِ حُقُوقِهِ، وَنَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ غَيْرُهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَرْسَلَهُ بِأَمْرِهِ صَادِعاً [ناطقاً]، وَبِذِكْرِهِ نَاطِقاً [قاطعاً] فَأَدَّى أَمِيناً وَمَضَى رَشِيداً، وَخَلَّفَ فِينَا رَايَةَ الْحَقِّ، مَنْ تَقَدَّمَهَا مَرَقَ وَمَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا زَهَقَ وَمَنْ لَزِمَهَا لَحِقَ، دَلِيلُهَا مَكِيثُ الْكَلَامِ بَطِيءُ الْقِيَامِ سَرِيعٌ إِذَا قَامَ، فَإِذَا أَنْتُمْ أَلَنْتُمْ لَهُ رِقَابَكُمْ وَأَشَرْتُمْ إِلَيْهِ بِأَصَابِعِكُمْ جَاءَهُ الْمَوْتُ فَذَهَبَ بِهِ فَلَبِثْتُمْ بَعْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ، حَتَّى يُطْلِعَ اللَّهُ لَكُمْ مَنْ يَجْمَعُكُمْ وَيَضُمُّ نَشْرَكُمْ، فَلَا تَطْمَعُوا [تطعنوا] فِي غَيْرِ [عين] مُقْبِلٍ وَلَا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ فَإِنَّ الْمُدْبِرَ عَسَى أَنْ تَزِلَّ بِهِ إِحْدَى قَائِمَتَيْهِ وَتَثْبُتَ الْأُخْرَى فَتَرْجِعَا حَتَّى تَثْبُتَا جَمِيعاً.
أَلَا إِنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله) كَمَثَلِ نُجُومِ السَّمَاءِ، إِذَا خَوَى نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ، فَكَأَنَّكُمْ قَدْ تَكَامَلَتْ مِنَ اللَّهِ فِيكُمُ الصَّنَائِعُ وَأَرَاكُمْ مَا كُنْتُمْ تَأْمُلُونَ.
خدا را میستایم که در خلقت فضیلتش را گسترده و با بخشش دستش را گشوده است، او را در همه امورش میستاییم و در رعایت حقوقش به او پناه میبریم، و شهادت میدهیم که غیر او معبودی نیست و محمد بنده و رسول اوست، او را به فرمانش ندا بخشاننده و به یادش قاطع فرستاد، و به حق امانتدار و با خرد رفتار کرد، و در میان ما پرچاد حق را باقی گذاشت، هر کس پیش از آن راه افتاد، نابود شد و هر کس از آن رویگردان شد، از بین رفت و هر کس به آن پیوست، به آن پیوست، نشانه آن، آواز بلند و کند برخاستن و سریع در برخاستن است، پس هنگامی که گردنهایتان را نرم برایش کردید و با انگشتان به او اشاره کردید، مرگ بر او فرود آمد و او را برداشت، و شما پس از او به مدت خواسته خدا باقی ماندید، تا خدا برای شما کسی را برمیخواند که شما را گردآورد و بازماندگانتان را ضمیمه کند، پس به غیر کسی که میآید طمع نکنید و از کسی که میرود نااموس نباشید، زیرا آنکه میرود، شاید یکی از دو پای او لغزیده و دیگری پایدار شود، و هر دو بازمیگردند تا هر دو پایدار شوند. آیا مثال آل محمد مانند ستارگان آسمان است، چون ستارهای خاموش شد، ستارهای دیگر طلوع میکند، گویی از خدا در شما کاملسازیها شده و شما را آنچه را آرزو داشتید، نشان داد.