دعای کمیل دعاء كميل

اَللّهُمَّ اِنّي أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْء، وَبِقُوَّتِكَ الَّتي قَهَرْتَ بِها كُلَّ شَيْء، وَخَضَعَ لَها كُلُّ شَئ، وَذَلَّ لَها كُلُّ شَئ، وَبِجَبَرُوتِكَ الَّتي غَلَبْتَ بِها كُلَّ شَئ، وَبِعِزَّتِكَ الَّتي لا يَقُومُ لَها شَئٌ، وَبِعَظَمَتِكَ الَّتي مَلاََتْ كُلَّ شَئ، وَبِسُلْطانِكَ الَّذي عَلا كُلَّ شَئ، وَبِوَجْهِكَ الْباقي بَعْدَ فَناءِ كُلِّ شَئ، وَبِأَسْمائِكَ الَّتي مَلاََتْ اَرْكانَ كُلِّ شَئ، وَبِعِلْمِكَ الَّذي اَحاطَ بِكُلِّ شَئ، وَبِنُورِ وَجْهِكَ الَّذي اَضاءَ لَهُ كُلُّ شئ، يا نُورُ يا قُدُّوسُ، يا اَوَّلَ الاَْوَّلِينَ وَيا آخِرَ الاْخِرينَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِي الذُّنُوبَ الَّتي تَهْتِكُ الْعِصَمَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِي الذُّنُوبَ الَّتي تُنْزِلُ النِّقَمَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِي الذُّنُوبَ الَّتي تُغَيِّرُ النِّعَمَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لي الذُّنُوبَ الَّتي تَحْبِسُ الدُّعاءَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِي الذُّنُوبَ الَّتي تُنْزِلُ الْبَلاءَ، اَللّهُمَّ اغْفِرْ لي كُلَّ ذَنْب اَذْنَبْتُهُ، وَكُلَّ خَطيئَة اَخْطَأتُها، اَللّهُمَّ اِنّي اَتَقَرَّبُ اِلَيْكَ بِذِكْرِكَ، وَاَسْتَشْفِعُ بِكَ اِلى نَفْسِكَ، وَأَسْأَلُكَ بِجُودِكَ اَنْ تُدْنِيَني مِنْ قُرْبِكَ، وَاَنْ تُوزِعَني شُكْرَكَ، وَاَنْ تُلْهِمَني ذِكْرَكَ، اَللّهُمَّ اِنّي أَسْأَلُكَ سُؤالَ خاضِع مُتَذَلِّل خاشِع اَنْ تُسامِحَني وَتَرْحَمَني وَتَجْعَلَني بِقِسْمِكَ راضِياً قانِعاً وَفي جَميعِ الاَْحْوالِ مُتَواضِعاً، اَللّهُمَّ وَأَسْأَلُكَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ، وَاَنْزَلَ بِكَ عِنْدَ الشَّدائِدِ حاجَتَهُ، وَعَظُمَ فيما عِنْدَكَ رَغْبَتُهُ، اَللّهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُكَ وَعَلا مَكانُكَ وَخَفِي مَكْرُكَ وَظَهَرَ اَمْرُكَ وَغَلَبَ قَهْرُكَ وَجَرَتْ قُدْرَتُكَ وَلا يُمْكِنُ الْفِرارُ مِنْ حُكُومَتِكَ، اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبي غافِراً، وَلا لِقَبائِحي ساتِراً، وَلا لِشَئ مِنْ عَمَلِي الْقَبيحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَيْرَكَ لا اِلهَ إلاّ اَنْتَ سُبْحانَكَ وَبِحَمْدِكَ ظَلَمْتُ نَفْسي، وَتَجَرَّأْتُ بِجَهْلي وَسَكَنْتُ اِلى قَديمِ ذِكْرِكَ لي وَمَنِّكَ عَلَيَّ، اَللّهُمَّ مَوْلاي كَمْ مِنْ قَبيح سَتَرْتَهُ وَكَمْ مِنْ فادِح مِنَ الْبَلاءِ اَقَلْتَهُ (اَمَلْتَهُ) وَكَمْ مِنْ عِثار وَقَيْتَهُ، وَكَمْ مِنْ مَكْرُوه دَفَعْتَهُ، وَكَمْ مِنْ ثَناء جَميل لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ، اَللّهُمَّ عَظُمَ بَلائي وَاَفْرَطَ بي سُوءُ حالي، وَقَصُرَتْ (قَصَّرَتْ) بي اَعْمالي وَقَعَدَتْ بي اَغْلالى، وَحَبَسَني عَنْ نَفْعي بُعْدُ اَمَلي (آمالي)، وَخَدَعَتْنِي الدُّنْيا بِغُرُورِها، وَنَفْسي بِجِنايَتِها (بِخِيانَتِها) وَمِطالي يا سَيِّدي فَأَسْأَلُكَ بِعِزَّتِكَ اَنْ لا يَحْجُبَ عَنْكَ دُعائي سُوءُ عَمَلي وَفِعالي، وَلا تَفْضَحْني بِخَفِي مَا اطَّلَعْتَ عَلَيْهِ مِنْ سِرّى، وَلا تُعاجِلْني بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ في خَلَواتي مِنْ سُوءِ فِعْلي وَإساءَتي وَدَوامِ تَفْريطي وَجَهالَتي وَكَثْرَةِ شَهَواتي وَغَفْلَتي، وَكُنِ اللّهُمَّ بِعِزَّتِكَ لي في كُلِّ الاَْحْوالِ (فِي الاَْحْوالِ كُلِّها) رَؤوفاً وَعَلَي في جَميعِ الاُْمُورِ عَطُوفاً اِلهي وَرَبّي مَنْ لي غَيْرُكَ أَسْأَلُهُ كَشْفَ ضُرّي وَالنَّظَرَ في اَمْري، اِلهي وَمَوْلاي اَجْرَيْتَ عَلَي حُكْماً اِتَّبَعْتُ فيهِ هَوى نَفْسي وَلَمْ اَحْتَرِسْ فيهِ مِنْ تَزْيينِ عَدُوّي، فَغَرَّني بِما اَهْوى وَاَسْعَدَهُ عَلى ذلِكَ الْقَضاءُ فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَي مِنْ ذلِكَ بَعْضَ حُدُودِكَ، وَخالَفْتُ بَعْضَ اَوامِرِكَ فَلَكَ الْحَمْدُ (اَلْحُجَّةُ) عَلي في جَميعِ ذلِكَ وَلا حُجَّةَ لي فيما جَرى عَلَيَّ فيهِ قَضاؤُكَ وَاَلْزَمَني حُكْمُكَ وَبَلاؤُكَ، وَقَدْ اَتَيْتُكَ يا اِلهي بَعْدَ تَقْصيري وَاِسْرافي عَلى نَفْسي مُعْتَذِراً نادِماً مُنْكَسِراً مُسْتَقيلاً مُسْتَغْفِراً مُنيباً مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لا اَجِدُ مَفَرّاً مِمّا كانَ مِنّي وَلا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ اِلَيْهِ في اَمْري غَيْرَ قَبُولِكَ عُذْري وَاِدْخالِكَ اِيّايَ في سَعَة (مِنْ) رَحْمَتِكَ

خداوندا، من به رحمتت که همه چیز را در بر گرفته، و به قدرتی که به آن هر چیزی را تسلیر کردی و همه چیز در برابر آن خاضع و ذلیل شد، و به جبروتت که به آن هر چیزی را غلبه کردی، و به عزتی که هیچ چیزی بر آن برنمی‌آید، و به عظمتت که همه چیز را پر کرد، و به سلطانی که بر همه چیز برتری یافت، و به صورت باقیت بعد از فنا شدن هر چیزی، و به نام‌هایی که بنیان هر چیزی را پر کرد، و به علمی که همه چیز را در بر گرفت، و به نور صورتت که همه چیز را روشن کرد، ای نور ای پاک، ای اول اولین‌ها و ای آخر آخرین‌ها، خداوندا، گناهان مرا که عصمت را می‌شکند، ببخش، خداوندا، گناهان مرا که عذاب نازل می‌کند، ببخش، خداوندا، گناهان مرا که نعمت‌ها را دگرگون می‌کند، ببخش، خداوندا، گناهان مرا که دعا را حبس می‌کند، ببخش، خداوندا، گناهان مرا که بلاء نازل می‌کند، ببخش، خداوندا، هر گناهی که مرتکب شدم و هر خطایی که مرتکب شدم، ببخش، خداوندا، من به یادت به سویت نزدیک می‌شوم و به خودت شفاعت می‌کنم و به جودت از تو می‌خواهم که مرا به نزدیکی خودت نزدیک کنی و شکرت را به من بخشی و یادت را به من الهام کنی، خداوندا، من از تو می‌خواهم با درخواستی خاضع، متذلل، خاشع که مرا ببخشی و رحمت کنی و در قسمت راضی و قانع و در همه حالت‌ها فروتن قرار دهی، خداوندا، و از تو می‌خواهم با درخواست کسی که فقرش شدید شده و در سختی‌ها نیازش به تو نازل شده و در نزد تو آرزویش بزرگ شده، خداوندا، قدرتت بزرگ و مقامت عالیه و مکرت پنهان و فرمانت آشکار و تسلطت غالب و قدرتت جاری و فرار از حکومتت ممکن نیست، خداوندا، من برای گناهانم بخشنده‌ای نمی‌یابم و برای زشتی‌هایم پوشاننده‌ای نمی‌یابم و برای هر زشتی از کارم نیکی جایگزین‌کننده‌ای جز تو نمی‌یابم، معبود جز تو نیست، پاک و منزه باد، و به توحیدت، من به خودم ظلم کردم و از روی نادانی جسارت کردم و به یاد قدیم تو برای من و از تو بر من، پناه بردم، خداوندا، ای مولای من، چه زشتی‌ها را پوشاندی و چه فاجعه‌ای از بلایی را کاهش دادی (آمدی) و چه لغزشی را از من دوری دادی و چه ناخوشایندی را از من دفع کردی و چه ثناء نیکویی که شایسته آن نیستی را منتشر کردی، خداوندا، بلای من بزرگ و بدی حالم بر من زیاده و کارهایم بر من کوتاه و زنجیرهای بر من نشست و فاصله امیدم مرا از نفعم بازداشت و دنیا با فریب مرا فریبد و نفس با گناهش مرا فریبید، و نیازهایم ای سیّد، پس به عزتت از تو می‌خواهم که بدتر کارم و فعل مرا از دعایم حجاب نشود و با پنهانی که از اسرار من بر آن آگاهی، مرا رسوا مکن و با مجازات زودرس مرا به خاطر بدی کار و اساءت و تداوم تفریطم و جهالت و شهوت‌های بسیار و غفلتم،惩罚 مبکن، و باش خداوندا، به عزتت در همه حال‌ها (در حال‌ها همه) رئوف و بر همه امورم عطوف، ای خدا و ای رب، جز تو چه کسی را برای دشواری‌هایم و نظر در کارم می‌پرسم، ای خدا و ای مولای من، حکمی را بر من اجرا کردی که در آن هوی نفس پیروی کردم و از تزیین دشمنم محافظت نکردم، پس با آنچه دوست داشتم مرا فریب داد و آن را بر من شادمانی کرد، و آن حکم بر من جاری شد، پس از آنچه بر من گذشت از حدّ تو گذشتم و از برخی از فرمان‌هایت سرپیچی کردم، پس تو بر من در همه این‌ها حمد (حجت) و من در آنچه بر من گذشت حجتی ندارم و حکم و بلای تو مرا واداشت، و پس از کوتاهی و اسرافم بر خودت نزد آمده‌ام، عذیر نادم منکسر مستقیل مستغفر منیب مقرّ ذعن معترف، راه فراری از آنچه از من گذشته و پناهگاهی که در کارم به آن پناه می‌برم جز پذیرش عذر من و وارد کردنم در گشایش (از) رحمتت ندارم.

اَللّهُمَّ (اِلهي) فَاقْبَلْ عُذْري وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّي وَفُكَّني مِنْ شَدِّ وَثاقي، يا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَني وَرِقَّةَ جِلْدي وَدِقَّةَ عَظْمي، يا مَنْ بَدَأَ خَلْقي وَذِكْري وَتَرْبِيَتي وَبِرّى وَتَغْذِيَتي هَبْني لاِبـْتِداءِ كَرَمِكَ وَسالِفِ بِرِّكَ بي يا اِلهي وَسَيِّدي وَرَبّي، اَتُراكَ مُعَذِّبي بِنارِكَ بَعْدَ تَوْحيدِكَ وَبَعْدَ مَا انْطَوى عَلَيْهِ قَلْبي مِنْ مَعْرِفَتِكَ وَلَهِجَ بِهِ لِساني مِنْ ذِكْرِكَ، وَاعْتَقَدَهُ ضَميري مِنْ حُبِّكَ، وَبَعْدَ صِدْقِ اعْتِرافي وَدُعائي خاضِعاً لِرُبُوبِيَّتِكَ، هَيْهاتَ اَنْتَ اَكْرَمُ مِنْ اَنْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبَّيْتَهُ اَوْ تُبْعِدَ (تُبَعِّدَ) مَنْ اَدْنَيْتَهُ اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَيْتَهُ اَوْ تُسَلِّمَ اِلَى الْبَلاءِ مَنْ كَفَيْتَهُ وَرَحِمْتَهُ، وَلَيْتَ شِعْرى يا سَيِّدي وَاِلهي وَمَوْلايَ اَتُسَلِّطُ النّارَ عَلى وُجُوه خَرَّتْ لِعَظَمَتِكَ ساجِدَةً، وَعَلى اَلْسُن نَطَقَتْ بِتَوْحيدِكَ صادِقَةً، وَبِشُكْرِكَ مادِحَةً، وَعَلى قُلُوب اعْتَرَفَتْ بِاِلهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً، وَعَلى ضَمائِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِكَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً، وَعَلى جَوارِحَ سَعَتْ اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِكَ طائِعَةً وَاَشارَتْ بِاسْتِغْفارِكَ مُذْعِنَةً، ما هكَذَا الظَّنُّ بِكَ وَلا اُخْبِرْنا بِفَضْلِكَ عَنْكَ يا كَريمُ يا رَبِّ وَاَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفي عَنْ قَليل مِنْ بَلاءِ الدُّنْيا وَعُقُوباتِها وَما يَجْري فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اَهْلِها، عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاءٌ وَمَكْرُوهٌ قَليلٌ مَكْثُهُ، يَسيرٌ بَقاؤُهُ، قَصيرٌ مُدَّتُهُ فَكَيْفَ احْتِمالي لِبَلاءِ الاْخِرَةِ وَجَليلِ (حُلُولِ) وُقُوعِ الْمَكارِهِ فيها وَهُوَ بَلاءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَيَدُومُ مَقامُهُ وَلا يُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ لاَِنَّهُ لا يَكُونُ إلاّ عَنْ غَضَبِكَ وَاْنتِقامِكَ وَسَخَطِكَ، وَهذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمـاواتُ وَالاَْرْضُ يا سَيِّدِي فَكَيْفَ لي (بي) وَاَنَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الـذَّليـلُ الْحَقيرُ الْمِسْكينُ الْمُسْتَكينُ، يا اِلهي وَرَبّي وَسَيِّدِي وَمَوْلايَ لاَِيِّ الاُْمُورِ اِلَيْكَ اَشْكُو وَلِما مِنْها اَضِجُّ وَاَبْكي لاَِليمِ الْعَذابِ وَشِدَّتِهِ، اَمْ لِطُولِ الْبَلاءِ وَمُدَّتِهِ، فَلَئِنْ صَيَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اَعْدائِكَ وَجَمَعْتَ بَيْني وَبَيْنَ اَهْلِ بَلائِكَ وَفَرَّقْتَ بَيْني وَبَيْنَ اَحِبّائِكَ وَاَوْليائِكَ، فَهَبْني يا اِلهى وَسَيِّدِي وَمَوْلايَ وَرَبّي صَبَرْتُ عَلى عَذابِكَ فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِكَ، وَهَبْني (يا اِلهي) صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِكَ فَكَيْفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلى كَرامَتِكَ اَمْ كَيْفَ اَسْكُنُ فِي النّارِ وَرَجائي عَفْوُكَ فَبِعِزَّتِكَ يا سَيِّدى وَمَوْلايَ اُقْسِمُ صادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَني ناطِقاً لاَِضِجَّنَّ اِلَيْكَ بَيْنَ اَهْلِها ضَجيجَ الاْمِلينَ (الاْلِمينَ) وَلاََصْرُخَنَّ اِلَيْكَ صُراخَ الْمَسْتَصْرِخينَ، وَلاََبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بُكاءَ الْفاقِدينَ، وَلاَُنادِيَنَّكَ اَيْنَ كُنْتَ يا وَلِيَّ الْمُؤْمِنينَ، يا غايَةَ آمالِ الْعارِفينَ، يا غِياثَ الْمُسْتَغيثينَ، يا حَبيبَ قُلُوبِ الصّادِقينَ، وَيا اِلهَ الْعالَمينَ، اَفَتُراكَ سُبْحانَكَ يا اِلهى وَبِحَمْدِكَ تَسْمَعُ فيها صَوْتَ عَبْد مُسْلِم سُجِنَ (يُسْجَنُ) فيها بِمُخالَفَتِهِ، وَذاقَ طَعْمَ عَذابِها بِمَعْصِيَتِهِ وَحُبِسَ بَيْنَ اَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَجَريرَتِهِ وَهُوَ يَضِجُّ اِلَيْكَ ضَجيجَ مُؤَمِّل لِرَحْمَتِكَ، وَيُناديكَ بِلِسانِ اَهْلِ تَوْحيدِكَ، وَيَتَوَسَّلُ اِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِكَ، يا مَوْلايَ فَكَيْفَ يَبْقى فِي الْعَذابِ وَهُوَ يَرْجُو ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ، اَمْ كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النّارُ وَهُوَ يَأْملُ فَضْلَكَ وَرَحْمَتَكَ اَمْ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهيبُها وَاَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَتَرى مَكانَه اَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ زَفيرُها وَاَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ، اَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ بَيْنَ اَطْباقِها وَاَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ، اَمْ كَيْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِيَتُها وَهُوَ يُناديكَ يا رَبَّهُ، اَمْ كَيْفَ يَرْجُو فَضْلَكَ في عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُكُهُ فيها هَيْهاتَ ما ذلِكَ الظَّنُ بِكَ وَلاَ الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ وَلا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدينَ مِنْ بِرِّكَ وَاِحْسانِكَ، فَبِالْيَقينِ اَقْطَعُ لَوْ لا ما حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذيبِ جاحِديكَ، وَقَضَيْتَ بِهِ مِنْ اِخْلادِ مُعانِدِيكَ لَجَعَلْتَ النّارَ كُلَّها بَرْداً وَسَلاماً وَما كانَت لاَِحَد فيها مَقَرّاً وَلا مُقاماً لكِنَّكَ تَقَدَّسَتْ اَسْماؤُكَ اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلاََها مِنَ الْكافِرينَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ اَجْمَعينَ، وَاَنْ تُخَلِّدَ فيهَا الْمُعانِدينَ وَاَنْتَ جَلَّ ثَناؤُكَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً، وَتَطَوَّلْتَ بِالاًِنْعامِ مُتَكَرِّماً اَفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ، اِلهى وَسَيِّدى فَأَسْأَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها، وَبِالْقَضِيَّةِ الَّتي حَتَمْتَها وَحَكَمْتَها وَغَلَبْتَ مَنْ عَلَيْهِ اَجْرَيْتَها اَنْ تَهَبَ لى في هذِهِ اللَّيْلَةِ وَفي هذِهِ السّاعَةِ كُلَّ جُرْم اَجْرَمْتُهُ، وَكُلَّ ذَنْب اَذْنَبْتُهُ، وَكُلَّ قَبِيح اَسْرَرْتُهُ، وَكُلَّ جَهْل عَمِلْتُهُ، كَتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَيْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ، وَكُلَّ سَيِّئَة اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبينَ الَّذينَ وَكَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما يَكُونُ مِنّي وَجَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَيَّ مَعَ جَوارِحي، وَكُنْتَ اَنْتَ الرَّقيبَ عَلَيَّ مِنْ وَرائِهِمْ، وَالشّاهِدَ لِما خَفِيَ عَنْهُمْ، وَبِرَحْمَتِكَ اَخْفَيْتَهُ، وَبِفَضْلِكَ سَتَرْتَهُ، وَاَنْ تُوَفِّرَ حَظّي مِنْ كُلِّ خَيْر اَنْزَلْتَهُ (تُنَزِّلُهُ) اَوْ اِحْسان فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ (تَنْشُرُهُ) اَوْ رِزْق بَسَطْتَهُ (تَبْسُطُهُ) اَوْ ذَنْب تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَأ تَسْتُرُهُ، يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ يا اِلهي وَسَيِّدي وَمَوْلايَ وَمالِكَ رِقّى، يا مَنْ بِيَدِهِ ناصِيَتى يا عَليماً بِضُرّى (بِفَقْرى) وَمَسْكَنَتى، يا خَبيراً بِفَقْرى وَفاقَتى يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ أَسْأَلُكَ بِحَقِّكَ وَقُدْسِكَ وَاَعْظَمِ صِفاتِكَ وَاَسْمائِكَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتي مِنَ (فِي) اللَّيْلِ وَالنَّهارِ بِذِكْرِكَ مَعْمُورَةً، وَبِخِدْمَتِكَ مَوْصُولَةً، وَاَعْمالى عِنْدَكَ مَقْبُولَةً حَتّى تَكُونَ اَعْمالي وَاَوْرادى (وَاِرادَتي) كُلُّها وِرْداً واحِداً وَحالى في خِدْمَتِكَ سَرْمَداً، يا سَيِّدي يا مَنْ عَلَيْهِ مُعَوَّلي يا مَنْ اِلَيْهِ شَكَوْتُ اَحْوالي يا رَبِّ يا رَبِّ يا رَبِّ، قَوِّ عَلى خِدْمَتِكَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزيمَةِ جَوانِحي وَهَبْ لِيَ الْجِدَّ في خَشْيَتِكَ، وَالدَّوامَ فِي الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِكَ، حَتّى اَسْرَحَ اِلَيْكَ في مَيادينِ السّابِقينَ وَاُسْرِعَ اِلَيْكَ فِي الْبارِزينَ (الْمُبادِرينَ) وَاَشْتاقَ اِلى قُرْبِكَ فِي الْمُشْتاقينَ وَاَدْنُوَ مِنْكَ دُنُوَّ الُْمخْلِصينَ، وَاَخافَكَ مَخافَةَ الْمُوقِنينَ، وَاَجْتَمِعَ في جِوارِكَ مَعَ الْمُؤْمِنينَ، اَللّهُمَّ وَمَنْ اَرادَني بِسُوء فَاَرِدْهُ وَمَنْ كادَني فَكِدْهُ، وَاجْعَلْني مِنْ اَحْسَنِ عَبيدِكَ نَصيباً عِنْدَكَ، وَاَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْكَ، وَاَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَيْكَ، فَاِنَّهُ لا يُنالُ ذلِكَ إلاّ بِفَضْلِكَ، وَجُدْ لي بِجُودِكَ وَاعْطِفْ عَلَيَّ بِمَجْدِكَ وَاحْفَظْني بِرَحْمَتِكَ، وَاجْعَلْ لِسانى بِذِكْرِكَ لَهِجَاً وَقَلْبي بِحُبِّكَ مُتَيَّماً وَمُنَّ عَلَيَّ بِحُسْنِ اِجابَتِكَ، وَاَقِلْني عَثْرَتي وَاغْفِرْ زَلَّتي، فَاِنَّكَ قَضَيْتَ عَلى عِبادِكَ بِعِبادَتِكَ، وَاَمَرْتَهُمْ بِدُعائِكَ، وَضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ، فَاِلَيْكَ يا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهي وَاِلَيْكَ يا رَبِّ مَدَدْتُ يَدي، فَبِعِزَّتِكَ اسْتَجِبْ لي دُعائي وَبَلِّغْني مُنايَ وَلا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِكَ رَجائي، وَاكْفِني شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدائي، يا سَريعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا يَمْلِكُ إلاّ الدُّعاءَ فَاِنَّكَ فَعّالٌ لِما تَشاءُ، يا مَنِ اسْمُهُ دَواءٌ وَذِكْرُهُ شِفاءٌ وَطاعَتُهُ غِنىً، اِرْحَمْ مَنْ رَأْسُ مالِهِ الرَّجاءُ وَسِلاحُهُ الْبُكاءُ، يا سابِـغَ النِّعَمِ، يا دافِعَ النِّقَمِ، يا نُورَ الْمُسْتَوْحِشينَ فِي الظُّلَمِ، يا عالِماً لا يُعَلَّمُ، صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَافْعَلْ بي ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَصَلَّى اللهُ عَلى رَسُولِهِ وَالاَْئِمَّةِ الْمَيامينَ مِنْ آلِهِ (اَهْلِهِ) وَسَلَّمَ تَسْليماً كَثيراً.

اَللّهُمَّ (اِلهي) فَاقبَل عُذري وارحَم شدّة ضُرّي وُفّقني من شدّ وثاقي، يا ربّ ارحم ضعف بدني ورقّة جلدي ودقّة عظمی، يا مَنْ بَدأ خَلقي وذکري وتربیتی وبرّی وتغذیتی، هبنی لابتداء کرمک وسابق برّک، ای اِلهی وسیّدی وربّی، آیا تو عذابم می‌کنی با نار تو بعد از توحید تو و بعد از آنکه بر دلم از معرفتت پوشید و زبانم از ذکرت آواز داد و ضمیرم از محبتت آن را تصدیق کرد و بعد از صدق اعترافم و دعایم خاضعاً برای ربوبیتت، هیاها! تو کریم‌تر از آن هستی که کسی را که ربایی را رها کنی یا کسی را که نزدیک کردی دور کنی یا کسی را که پناهش بودی پراکنده کنی یا کسی را که کفایت کردی و رحمت کردی به بلاء سپاری، و ای کاش می‌دانستم ای سیّدی وای اِلهی ومالای من، آیا آتش را بر روی کسانی که بر عظمتت سجده کردند و بر زبان‌هایی که با توحیدت صادقانه نطق کردند و بر دل‌هایی که با اِلهیتت تصدیق کردند و بر ضمایری که از علم به تو آن‌قدر پر شدند که خاشع شدند و بر جوارحی که به وطن‌های عبادتت شتافتند و با استغفارت تسلیم شدند، مسلط کنی، نه چنین گمان از توست و مرا با فضلت از خود خبر کن ای کریم ای ربّ و تو ضعف مرا از اندکی بلای دنیا و عذاب‌هایش و آنچه بر اهلش از مشقت‌ها جریان دارد می‌دانی، البته آن بلاء و ناخوشایند است، مدتش کم است، باقی‌اش آسان است، مدتش کوتاه است، پس چگونه تحمل کنم بلاء آخرت و جلیل (حلول) وقوع مشقت‌ها در آن و آن بلاء است که مدتش طولانی است و اقامتش دایمی است و از اهلش تخفیف نمی‌شود، زیرا که جز از غضبت و انتقامت و سخطت نمی‌شود، و این چیزی است که برای آن آسمان‌ها و زمین قائم نمی‌شوند ای سیّدی، پس چگونه من و من بنده‌ی تو ضعیف ذلیل حقیر مسکین مستکینم، ای اِلهی وربّی وسیّدی ومالای من، به همه امور تو شاکی‌ام و از هر یک از آن‌ها اندوهگینم و می‌گریم، برای عذاب دردناک و شدتش، یا برای طولانی بودن بلاء و مدتش، پس اگر مرا به عذاب‌ها با دشمنانت جمع کنی و مرا با اهل بلایتت جمع کنی و مرا با دوستانت اولیایت جدا کنی، پس ای اِلهی وسیّدی ومالای من وربّی، صبرم بر عذاب تو کردم، پس چگونه بر فراق تو صبر کنم؟ و ای اِلهی، صبرم بر حرارت نار تو کردم، پس چگونه بر نگاه به کرمت صبر کنم؟ یا چگونه در آتش باشم و امیدم به عفوت است، پس به عزتت ای سیّدی ومالایم، قسم می‌خورم راستا، اگر مرا در آنجا نگاه داری، نزد تو فریاد می‌کشم با فریاد امیدواران، و ناله می‌کنم با ناله مستصرخین، و می‌گرم با گریستن گم‌شدگان، و ندا می‌کنم تو را هر کجا باشی ای اولیای مؤمنین، ای غایت امالعارفین، ای غیاث مستغوثین، ای محبوب دل‌های صادقین، و ای اِلهی عالمین، آیا تو سبحانک ای اِلهی، با حمدت، در آنجا صدای بنده‌ای مسلمان را می‌شنوی که به مخالفتش در آن زندانی شده (می‌شود)، و طعم عذابش را به معصیتش چشیده و بین آثارش حبس شده به گناهش و جرمش، و او نزد تو فریاد می‌زند با فریاد امیدوار به رحمتت، و با زبان اهل توحیدت ندا می‌کند، و به ربوبیتت متوسل می‌شود، ای مالای من، پس چگونه در عذاب بماند و او به گذشته‌ای از حلمت امیدوار باشد؟ یا چگونه آتش او را آزار دهد و او به فضل و رحمتت امید داشته باشد؟ یا چگونه شعله‌های آن بسوزاند و تو صدایش را می‌شنوی و جایگاهش را می‌بینی؟ یا چگونه زفیر او را در بر بگیرد و تو ضعفش را می‌دانی؟ یا چگونه بین آثارش تکان بخورد و تو راستی‌اش را می‌دانی؟ یا چگونه زبانبانانش او را تهدید کنند و او ندا کند ای پروردگارم؟ یا چگونه امید به فضلت در رهایش از آنجا داشته باشد و تو او را در آنجا رها کنی، هیاها! آن گمان از تو نیست و نه معروف فضلت و نه شبیه به آنچه با موحّدان از برّ و احسانت کرده‌ای، پس با یقین قطع می‌کنم، اگر نه آنچه با عذاب جاحدانت حکم کرده‌ای و با ابدان معاندانت قضای فرموده‌ای را نگذاشته باشی، آتش را همه سرد و سلامت می‌کردی و برای هیچ‌کس در آن جایگاه و مقر نمی‌شد، ولی تو اسمایت متعالی است قسم خوردی که آن را از کافران از جن و الناس همه جمع پر کنی و معاندان را در آن ابدان کنی و تو جلّ ثنای گفتی، مبدا کردی و با احکام متکرم شدی، آیا کسی مؤمن است مانند کسی که گناهکار است، مساوی نیستند؟ ای اِلهی وسیّدی پس از تو با قدرتی که قدرت کرده‌ای و با قضیه‌ای که قطع کرده‌ای و حکم کرده‌ای و غلبت بر کسی که بر او اجرا کرده‌ای، می‌خواهم که امشب و در این ساعت، هر گناهی که مرتکب شده‌ام و هر ذنبی که گناه کرده‌ام و هر زشتی که پنهان کرده‌ام و هر جهل کرده‌ام، پنهان کرده‌ام یا آشکار کرده‌م، مخفی کرده‌ام یا آشکر کرده‌ام، و هر بدی را که امر به ثبت کرده‌ای، کرام کاتبان را که ایشان را به حفظ آنچه از من واقع می‌شود مأمور کردی و شاهد بر من با جوارحم قرار دادی و تو ناظر بر من از پشت آن‌ها و شاهد بر آنچه از آنان پنهان بود، و به رحمتت پنهان کردی و به فضلتت پوشاندی، و سهم مرا از هر خیری که نازل کرده‌ای (نازل می‌کنی) یا احسان فضیلت داری (فضیلت داری) یا برّ پخش کرده‌ای (پخش می‌کنی) یا رزقی گسترانیده‌ای (گسترانیده‌ای) یا ذنبی می‌بخشی یا خطایی پوشانیدی، ای ربّ ای ربّ ای ربّ ای اِلهی وسیّدی ومالای ومالک رقّی، ای مَنْ به دستم ناصیه‌ام، ای عالم به ضرری (فقرم) و مسکنم، ای خبیر به فقرم و فاقتم، ای ربّ ای ربّ ای ربّ، از تو به حق و قداستت و بزرگ‌ترین صفات و اسمایت می‌خواهم که اوقاتم از شب و روز به ذکرت پر شده، و به خدمتت متصل شده، و اعمالم نزد تو پذیرفته شود تا اعمالم و اورادم (و ارادتم) همه ورد واحد باشد و حالم در خدمتت جاودان باشد، ای سیّدی ای مَن‌علیه موعولی، ای مَن‌الیه احوالم را شکوه کردم، ای ربّ ای ربّ ای ربّ، بر خدمتت جوارحم قوی کن و بر عزمم جانم را مستحکم کن و جدّ در ترس ازت به من عطا کن و دوام در اتصال به خدمتت، تا در میدان‌های پیشگامان به سویت سرگردان شوم و در پیشروان به سویم شتاب کنم و در مشتاقان به نزدیکت مشتاق شوم و در نزدیک‌مندان دنوی کنم و در یقین‌مندان ازت بترسم و در کنارت با مؤمنین جمع شوم، ای اِلهه و هر کس مرا به شرارت بخواهد، او را بازگردان و هر کس مرا تهدید کند، او را تهدید کن، و مرا از نیکوترین بنده‌ات نزد خود سهم کن و نزدیک‌ترین‌شان از نظر منزلتت قرار ده و نزدیک‌ترین‌شان به زلفت کن، که آن به دست نمی‌آید جز به فضلت، و با جودت برایم جود کن و با مجدت بر من رحم کن و با رحمتت مرا حفظ کن، و زبانم را با ذکرت لالغه کن و دلم را با محبتت مشتاق و شیفته کن و به حسن اجابتت بر من منت کن، و گناه مرا ببند و خطایم را ببخش، که بر بنده‌ات به عبادتت حکم کردی و ایشان را به دعوتت امر فرمودی و برای ایشان جواب‌گویی را ضمانت کردی، پس به تو ای ربّ چهره‌ام را استوار کردم و به تو ای ربّ دستم را دراز کردم، پس به عزتت دعایم را مستجاب فرما و مرا به مقصودم برسان و از فضلت امیدم را قطع مکن، و شرّ جن و انس را از دشمنانم کافی کن، ای سریع‌الرضا، برای کسی که جز دعا کردن قدرت ندارد ببخش، که تو آنچه می‌خواهی انجام می‌دهی، ای مَن‌اسمش دوا و ذکرش شفا و طاعتش غنا، بر کسی که سرمایه‌اش امید و سلاحش گریه است رحمت فرما، ای سابغ النعم، ای دافع النقم، ای نور مستوحشین در ظلم، ای عالمی که تعلیم نمی‌شود، صلّی على محمد وآل محمد وافعلی بما انت اهله، وصلّ الله على رسوله والائمّة الیامین من آله (اهله) وسلّم تسلیماً کثیراً.