دعای ۴۶ السادس والاربعون

ترجمه فارسی

̶ ستایش مخصوص (ذات پاک یکتای) خداست که به حمد ‌و ثنای خود ما (اهل بیت یا امت) را هدایت فرمود ‌و شایسته حمد ‌و ستایش خویش گردانید تا از سپاسگزاران وی ‌و شاکران لطف ‌و احسان او باشیم که باز بر ‌آن شکرگزاری پاداش نکوکاران را به ما عطا کند (با وجودی که بر حمد ‌و شکر ‌و سپاسش هم او ما را هدایت فرموده ‌و توفیق بخشیده است)

̶ و ستایش می کنم خدای متعال را که ما (امت یا خاندان عصمت) را بدین خود برگزید ‌و به آئین خویش مخصوص گردانید ‌و به راه احسان خود راهنمائی کرد تا عاقبت به لطف ‌و کرمش سالک راه بهشت رضوان شویم ( تا به واسطه اداء شکرش ‌و نور معرفتش ‌و انجام طاعتش به سعادت ابد ‌و جنت نعیم سرمد نائل گردیم)

̶ و ستایش خدای را که از ‌آن طرق بهشت رضوان یکی را ماه خود (یعنی) ماه مبارک رمضان که (ماه خداست و) ماه روزه گرفتن ‌و ماه مخصوص اسلام است (یعنی ماهیست که عظمت ‌و جلالش بدین اسلام مخصوص ‌و روزه اش در قرآن مسلمین مذکور ‌و مفروض است ‌و عبادات ‌و ادعیه مخصوصه در ‌آن به ملت اسلام اختصاص دارد) ‌و ماه طهور است (یعنی ماهیست که روزه ‌آن روح انسانی را از پلیدی قوای شهوی ‌و غضبی حیوانی پاک می سازد ‌و از نجاست اخلاق رذیله تکبر ‌و حسد ‌و حرص ‌و غرور طاهر ‌و منزه می گرداند) ‌و ماه تمحیص است ‌و استخلاص (بندگان از آلودگی به هواهای نفسانی ‌و آراسته شدن به صفات فرشتگان عالم قدس ‌و نزاهت) ‌و ماه قیام اهل ایمانست (به نماز ‌و دعاء ‌و طاعت ‌و عبادت) ماهیست که خدا در این ماه برای هدایت ‌و ارشاد خلق ‌و برای حجت ‌و برهان اهل ایمان ‌و تمیز راه حق از باطل قرآن عظیم الشان نازل کرده

̶ و بدین جهات مذکور فضیلت ‌و شرافت این ماه را بر سایر ماهها پدیدار ساخته به واسطه شرف ‌و برتری ‌و احترامات بسیار ‌و فضائل (بی شمار) که از ‌آن جمله اموری که در غیر این ماه حلال است (مانند اکل ‌و شرب ‌و جماع ‌و غیره) به واسطه احترام ‌و تعظیم این ماه مبارک حرام گردید ‌و برای روزه این ماه وقت تمام ماه (از سپیده صبح تا مغرب) معین شده ‌و ایزد متعال ابدا تقدیم ‌و تاخیر ‌آن را اجازه نفرموده

̶ دیگر آنکه شبی از شبهای این ماه را بر هزار ماه برتری بخشیده ‌و ‌آن شب را شب قدر نام نهاده (که لیله القدر خیر من الف شهر نازل فرموده) است که فرشتگان عالم بالا ‌و روح اعظم (یا جبرئیل امین) به امر پروردگار عالم برای تعیین ‌و تقدیر کلیه امور قضای (و قدر) الهی با سلام ‌و تحیت ‌و برکت تا طلوع فجر صبح از آسمان بر ‌آن کس که مشیت ازلی خدا خواسته (که خلیفه الله ‌و قطب عالم امکان ‌و امام زمان) است فرود آمدند برای انجام حکم مبرم ‌و قضای حتمی الهی (به فرمان خلیفه الله که خدا به او مقام علم ‌و فضل ‌و شرافت را عطا فرموده است)

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و به ما هم معرفت ‌و تفضیل ‌و جلال ‌و احترامات این ماه را الهام فرما ‌و توفیق به حفظ از آنچه در این ماه حرام کردی به ما عنایت فرما ‌و ما را موفق دار که اعضاء ‌و جوارح خود را بر آنچه رضا ‌و خشنودی تست بکار بندیم تا هیچ حرکتی جز آنچه رضای تست در این ماه از ما سرنزند به گوش سخن لغو نشنویم ‌و چشمان ما به جانب لهو ‌و لعب نشتابد (و توجه به هیچ چیز جز آنچه تو خواهی نکند)

̶ تا آنکه هیچ دست به جانب کاری ممنوع دراز نکنیم ‌و قدم به راهی ناروا برنداریم ‌و هرگز شکم را از غیر لقمه ای که حلال گردانیدی پر نسازیم (زیرا خوردن حرام منشا هر طغیان ‌و عصیان است ‌و موجب سلب حضور قلب در عبادت ‌و عدم توفیق بر اعمال خیر ‌و طاعت است ‌و سبب غلبه نفس اماره بر عقل قدسی شود ‌و کشور دین ‌و ایمان را تاراج کند ‌و سرمایه سعادت ابد را نابود گرداند) ‌و تا زبان جز به سخنی که معین کردی نگشائیم (و از هر حرفی که ناصواب است مانند دروغ ‌و تهمت ‌و غیبت ‌و فحش ‌و لغو ‌و بیهوده زبان در بندیم) در علمی جز آنچه ما را به ثواب ‌و عطای تو نزدیک ساز در رنج بیهوده نکشیم (و علم) ‌و عملی جز آنچه از عقاب ‌و انتقام تو ما را نگاه دارد فرا نگیریم ‌و باز (کرم کن و) تمام اعمال ما را خالص از شایبه ‌ی ریا ‌و سمعه بگردان تا طاعت را خاص تو ‌و برای رضا ‌و خشنودی ‌و تقرب به حضرتت بی هیچ شرک ‌و ریا به جای آریم ‌و به هیچ کس در طاعت ‌و عبادتت نظر نبسته ‌و مراد ‌و مقصودی جز تو نداشته باشیم.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و در این ماه (مبارک) بر مواقیت نمازهای پنجگانه (یعنی بر اوقات ‌و مقامات ‌و مراتب ‌و اسرار ‌و آثار ‌و احکام ‌و شئونات ‌و درجات نماز ‌و نمازگزاران) ما را واقف ‌و متذکر ساز (یا ما را موفق بدار) ‌و بر نماز کاملی با حد ‌و حدودی که مقرر فرمودی ‌و فرائض ‌و احکامی که معین فرمودی ‌و با شرائط وظائف خاصی که بر ‌آن اهل نماز را موظف گردانیدی ‌و در اوقات مخصوصی که تعیین فرمودی ما را انجام همه توفیق مقرر فرما

̶ و ما را از ‌آن نمازگزاران قرار ده که ارکان نماز را محافظت کردند (و حضور قلب ‌و شرائط ظاهر ‌و باطن نماز را کاملا انجام دادند) ‌و در اول وقتی که معین فرمودی نماز را ادا کردند (اول اوقات این عبادت بزرگ که حضور سلطان ملک وجود آمدن است مشاقانه ‌و عاشقانه ‌و خالص برای تقرب به حضرت احدیت ‌و برای اداء فرض عبودیت ‌و وظیفه بندگی به اداء نماز شتافتند تا به مصداق (سارعوا الی مغفره من ربکم) مشمول مغفرت ‌و عنایت الهی شوند) ‌و با همان سنن ‌و آدابی که حضرت محمد بنده خاص ‌و رسول گرامیت (که درود ‌و رحمتت بر او ‌و آل او باد) به جای آورد ما را هم بر ‌آن آداب ‌و سنن در نماز موفق دار در رکوع ‌و سجود ‌و جمیع مزایا ‌و فواصل که ‌آن حضرت انجام داد ‌و با طهارت حد اکمل (یعنی طهارت ظاهر ‌و باطن جامه ‌و بدن از پلیدی ‌و طهارت خیال ‌و قلب ‌و روح ‌و سر ‌و باطن از توجه به غیر خدا که توجه به غیر حق روج را پلید ‌و ظلمانی می سازد) ‌و با خضوع ‌و خشوع کامل ‌و حد اعلی به نماز توفیق ده

̶ و باز ای خدا در این ماه مبارک ما را به صله رخم ‌و نیکی ‌و احسان در حق ارحام موفق ساز ‌و هم (کرم کن و) توفیق ده که با همسایه به عطا ‌و فضل ‌و بخشش پردازیم (و با آنها حسن سلوک ‌و جود ‌و کرم کنیم ‌و اگر حاجتی دارند برآوریم ‌و مریضشان را عیادت ‌و فقیرشان را اعانت کنیم ‌و در مقابل اذیت ‌و آزارشان هم نیکی ‌و احسان کنیم) ‌و ما را موفق دار تا که اموال خود را (در این ماه) از آلودگیهای (شبهه ‌و حرام ‌و ربا ‌و رشوه ‌و گران فروشی ‌و هر غل ‌و غش ‌و خلط به حرام) پاک ‌و خالص سازیم ‌و به واسطه ‌ی اخراج زکوه (و اداء صدقات) اموال خود را پاکیزه ‌و طاهر گردانیم (و خلقی نیکو عطا فرما) تا آنکه با هر کس که از ما قطع کند ‌و دوری گزیند به او رجوع کنیم (با هر که از ما برد به او بپیوندیم ‌و قطع صله از او نکرده ‌و عهد مودت را نگسلیم ‌و شرط محبت را نگاه داریم) ‌و با هر که به ما ظلم ‌و بیداد کند عدالت ‌و احسان کنیم ‌و با هر کس با ما دشمنی آغازد با او (تا بتوان) راه مسالمت (و طریق دوستی) پیش گیریم (یعنی با دشمن هم دشمنی نکنیم مگر ‌آن دشمنی که از جهت دوستی ما با تو با ما دشمن باشد ‌و به جرم خدا دوستی با ما عداوت کند که البته با او هرگز دوستی ‌و مسالمت نخواهیم کرد بلکه او را دشمن حقیقی خود دانیم ‌و حزب مخالف خود شناسیم ‌و با او مادامی که به دین حال است تا قیامت دشمنی ‌و عداوت خواهیم کرد ‌و کدورت ما با او تا ابد به صلح ‌و صفا مبدل نخواهد شد (یعنی ما باید با دشمن هم نکو خلق ‌و باصفا باشیم ‌و با شفقت ‌و مسالمت رفتار کنیم تا دشمن را دوست گردانیم ‌و از ما درس صلح ‌و صفا ‌و مهربانی آموزد.

(درخت دوستی بنشان که کام دل ببار آرد
نهال دشمنی بر کن که رنج بی شمار آرد)

̶ که چون دشمن از دشمن خود مهربانی دید ‌و صلح ‌و صفا یافت کینه اش به دل به مهر ‌و عداوتش مبدل به محبت می گردد ‌و لیکن ‌آن کس که با خدا ‌و دوستان خدا برای آنکه خداپرست ‌و خدا دوستند دشمن است چنین دشمن را باید دشمن حقیقی خود دانیم ‌و هیچگاه تا تسلیم نشود ‌و از کفر ‌و عناد ‌و عداوت برنگردد با او به صلح ‌و صفا رفتار نکنیم بلکه با او به جهاد ‌و مخالفت قیام کنیم تا جائی که بنیاد ‌آن دشمن خدا را براندازیم یا او را مطیع فرمان خدا سازیم)

̶ و باز (ای خدای من) به ما در این ماه مبارک مقام تقرب به حضرتت به واسطه کارهای نیک ‌و اعمال خالص ‌و پاک (از شرک ‌و ریا ‌و اغراض فاسد) عطا فرما تا به طفیل ‌آن اعمال ما را از دنس ‌و پلیدی گناهان پاک ‌و پاکیزه گردانی ‌و از آنکه دگر بار بازگشت به عیوب (و معاصی) کنیم (و سرکشی ‌و عصیان از سر گیریم) ما را محفوظ داری (و ما را موفق داری) به حدی که هیچ یک از فرشتگانت (که به انواع ذکر ‌و طاعات برای تقرب به حضرتت می کوشند مقام قربت درنیابند مگر به ما دون طاعت ‌و بندگی ما ‌و دون تقرب ما به درگاهت (یعنی خدایا مقام ما را از کرم به واسطه طاعت ‌و بندگیت برتر از فرشتگان مقربت مقرر فرما.)

̶ پروردگارا از درگاه حضرتت درخواست می کنم که به حق این ماه عزیز ‌و به حق ‌آن کس که به عبادت ‌و پرستش تو در این ماه قیام کرده از اول خلقت تا انتهای عالم از فرشتگان مقرب ‌و پیمبران مرسل ‌و بندگان صالح که از خاصان حضرتت گردانیدی به آنان قسم که بر محمد ‌و آل پاکش درود ‌و رحمت فرستی ‌و ما را هم اهل ‌و شایسته گردانی بر نعمتها (و بر ‌آن کرامت ‌و مقاماتی) که به اولیاء ‌و دوستانت وعده فرمودی ‌و آنچه بر کوشش کنندگان در طاعت (و بالغ نظران در معرفت) خود واجب ‌و لازم گردانیدی (از مراتب عالیه بهشتی ‌و درجات بلند قرب) بر ما هم نظیر ‌آن را به کرمت لازم ‌و واجب گردان ‌و ما را در سلک ‌آن بندگان خاص که مستحق عالی ترین مقام رفعتند به لطف ‌و کرم مقرر فرما.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و ما را از شرک ‌و الحاد در طریق توحیدت دور بدار ‌و از تقصیر در ستایش (و تنزیه ‌و تقدیس ذات پاک یکتایت) ‌و از کوتاه نظری در معرفت عظمت ‌و جلالت نگاه دار ‌و از شک ‌و ریب در امر دینت ‌و کوری ‌و گمراهی از راه شرع ‌و آئینت ‌و اغفال ‌و بی توجهی به احترامات شعائرت ما را نگه داری کن ‌و از خدعه ‌و فریب دشمنت شیطان رجیم محفوظ دار.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و چون تو در هر شب از شبهای این ماه مبارک بسیار بندگان را به عفو ‌و رحمتت (یا به جود ‌و احسانت) از آتش دوزخ قهرت آزاد می گردانی ما را هم (به لطف ‌و کرم) از ‌آن آزادشدگان قرار ده ‌و بهترین طاعت گزاران این ماه ‌و نیکوتر اهل ‌آن مقرر گردان.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و با محاق ماه (و محو نورش) گناهان ما را هم محو ‌و نابود ساز (یعنی چنانکه آخر ماه نور ماه را به محاق محو می گردانی گناهان ما را هم در آخر این ماه مبارک به کرمت محو گردان ‌و به همراه رفتن این ماه معاصی ما را از نامه اعمال ما به قلم عفوت نابود ساز) ‌و با زوال ‌و انقضاء ایام این ماه شریف تبعات ‌و عصیان ما را هم از صحیفه عمل ما زائل ‌و محو فرمائی تا آنکه چون این ماه از (دوران عمر ما) در گذشت تو (از لطف ‌و کرم) قلب ما را از لوث گناهان پاک ‌و پاکیزه داشته (و از پلیدی ‌و تیرگی عصیان مبرا ‌و مصفا) ساخته باشی.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آل پاکش درود فرست ‌و اگر در این ماه از حق به باطل میل کردیم (و به افعال زشت پرداختیم) ما را به طریق حق ‌و عدالت بازگردان (و به کارهای خیر ‌و طاعات که راه عدل مستقیم به سوی خداست رهبری فرما) ‌و چنانکه لغزشی (در امر دین) پیش آید ما را استوار (و ثابت قدم بدار ‌و اگر شیطان بر ما تسلط) (و تحکم) پیدا کرد ما را از شر او نجات بخش.

̶ ای خدا تمام (ساعات ‌و لیالی ‌و ایام) این ماه ما را به طاعتت مشحون ساز (و جمیع اوقات ما را به عبادتت زیب ‌و زیور بخش) ‌و ما را یاری کن که تمام روزهای این ماه به روزه داشتن ‌و شبها همه به نماز ‌و تضرع ‌و زاری به درگاه حضرتت کردن ‌و خشوع ‌و تذلل در پیشگاه عظمتت نمودن به پایان رسانیم تا آنکه این ماه روزش بر ما به غفلت از خدا نگذرد ‌و شبش به تفریط (و تضییع عمر به لهو ‌و لعب) پایان نیابد.

̶ پروردگارا (نه تنها در این ماه مبارک) بلکه در تمام ماهها ‌و روزهای دوران عمر ما چنین فرما (یعنی ما را در تمام ایام ‌و ماه ‌و سال دوران عمر به طاعت ‌و بندگی خود موفق بدار ‌و بر تضرع ‌و تذلل ‌و دعا ‌و ناله ‌ی اشتیاق به درگاهت یاری فرما) ‌و ما را از بندگان شایسته ‌ی خود بگردان ‌آن بندگانی که وارث بهشت فردوس اعلا شدند ‌و در ‌آن بهشت عالی تا ابد به شادی زیستند آنانکه هر چه (از مال ‌و منال دنیا) یافتند همه را در راه خدا به فقیران اعطا کردند دلهایشان خدا ترس (و پرهیزکار) بود ‌و محققا می دانستند که بازگشتشان (پس از مرگ) به سوی خدا (و شهود ‌و تجلیات حسن ‌و جمال الهی) خواهد بود ‌و آنانکه بهر کار نیکو می شتابند ‌و بر اعمال نیک سبقت می گیرند.

̶ پروردگارا بر محمد ‌و آلش درود فرست در تمام اوقات ‌و در هر لحظه به عدد هر کس که بر او درود ‌و رحمت فرستی ‌و اضعاف ‌آن چندان برابر که عددش را جز تو کسی نتواند بشمار آرد. ای خدا توئی که محققا بر هر چه بخواهی قادری ‌و هر کار اراده کنی البته توانی کرد (و قدرتت بی حد ‌و رحمتت بی انتهاست.)