دعای ۲۵ الخامس و العشرون

ترجمه فارسی

پروردگارا درود فرست بر (روح پاک حضرت) محمد بنده ‌ی خاص خود ‌و رسول گرامی حضرتت ‌و بر خاندان او که پاکان عالمند ‌و آنان را (یعنی رسول اکرم ‌و اهل بیتش را) مخصوص گردان به نیکوترین درود ‌و رحتننتمت ‌و برکات ‌و تحیت حضرتت

̶ و باز در میان اهل بیت پروردگارا والدین مرا اختصاص ده به‌بلالبذرز کرامت (و مقام تقرب خاص نزد) خود ‌و درود ‌و رحمت نامنتهای خویش ای مهربانترین مهربانان عالم.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و مرا بر حقوق واجبی که والدینم بر من دارند به الهام خود کاملا آگاه ساز ‌و بعد از آنکه جمیع حقوق واجب آنها را به التمام به من الهام فرمودی آنگاه بدان وظیفه ای که به من الهام فرمودی مرا مشغول ساز (یعنی توفیق کامل عطا کن که به خدمت ‌و به انجام وظیفه حقوق والدین قیام کنم) ‌و مرا در ‌آن علم ‌و دانشی که بصیرت عطا فرمودی به عمل با شوق ‌و نشاط موفق دار که مشتاقانه طبق ‌آن علم به عمل پردازم تا حدی که هیچ عمل ‌و کار بستن علمی که به من آموختی از من فوت نشود ‌و ارکان وجودم از شوق ‌و توجه در آنچه مرا الهام فرمودی در مقام عمل ثقیل ‌و سست نگردد (یعنی ای خدا مرا طبق علمی که عطا فرمودی به عمل با توجه ‌و اخلاص ‌و بدون کسالت ‌و دلسردی موفق بدار که عالم با عمل خالص باشم نه عالم بی عمل که از سعادت محروم است).

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش چنانکه ما خاندان نبوت را (یا ما امت مرحومه آخر زمان را) به وجود گرامی او شرافت ‌و افتخار بخشیدی ‌و ای خدا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش چنانکه ما اهل بیت او را به واسطه ‌آن حضرت حق امامت (و محبت ‌و اطاعت) بر خلق عطا فرمودی.

̶ پروردگارا ابهت ‌و جلال پدر ‌و مادرم را در نظرم چون ابهت ‌و شکوه سلطان جائر بگردان ‌و عطوفت ‌و مهربانی آنها را در دلم مانند مادر رئوف قرار ده ‌و بر من اطاعت ‌و نیکوئی در حقشان را چنان لذیذ ‌و محبوب من گردان که ‌آن اطاعت ‌و نیکی ‌و آرامش ‌و نشاط افزاتر ‌و روشنی بخش تر بر دل ‌و دیده ام از خواب راحت خواب آلودگان باشد ‌و آب گوارای تشنه کامان تا به حدی (بر طاعت ‌و محبتشان مسرور ‌و مشتاق سازم) که میل ‌و رضای خاطر آنها را بر میل ‌و رضای خود مقدم دارم ‌و نکوئی ‌و احسان پدر ‌و مادر را در حق خود اگر هم اندک باشد بسیار شمارم (و بسی شکر کنم) ‌و نیکی خودم را در حق آنها اگر هم بسیار باشد اندک شمارم (و هیچ منت نگذارم).

̶ پروردگارا صدای مرا با آنها آرام ‌و آهسته گردان (که مناسب ادب ‌و احترام ‌و تواضع باشد نه آنکه بلند ‌و خشن با آنها صدا کنم ‌و داد بر سر آنها بزنم که موجب بی حرمتی ‌و شکسته دلی آنان گردد ‌و سخنم را با پدر ‌و مادر شیرین ‌و نکو گفتار دار ‌و اخلاق ‌و رفتارم را با آنها خوش ‌و دلپسند ساز ‌و دلم را بر آنها عطوفت ‌و مهربانی بخش ‌و مرا رفیق شفیق آنها گردان

̶ و در مقابل زحمت تربیت من به آنها جزای خیر عطا فرما ‌و بر اکرام ‌و احسانشان به من اجر ‌و ثواب (دارین) کرامت کن ‌و پاداش زحمتهائی که در محافظتم دوران کودکی کشیدند بر آنها محفوظ دار (و اجر عظیم در دو عالم عطا کن).

̶ پروردگارا ‌و آنچه بر آنها از من آزار ‌و اذیتی یا امر مکروه ‌و ناپسندی به آنها رسیده یا حقی از حقوق آنها بر من داشتند ‌و ضایع شده (و عمدا یا سهوا ‌آن حق را اداء نکرده ام) ای خدا تو این آزار ‌و تضییع حق را بر آنها سبب محو گناهانشان ‌و علو مقاماتشان ‌و ازدیاد حسناتشان بگردان ای خدائی که سیئه ‌و گناهان خلق را به حسنه ‌و ثواب به چندین بار زیادتر مبدل می گردانی

̶ ای خدا ‌و آنچه پدر ‌و مادر من بر من تعدی ‌و تفریط کرده اند (و در تربیت ‌و نگهبانی من قصور ‌و یا تقصیر نموده اند چه در قول ‌و گفتار (که آنچه باید به من گفته باشند نگفته اند) یا در فعل ‌و عمل (آنچه باید انجام داده باشند ندادند) یا حقی از حقوق مرا (که آنان واجب بوده ادا کنند) ضایع کردند ‌و به حد کافی ‌و کامل ادا نکردند من همه را به آنها بخشیدم ‌و هبه کردم ‌و به کلی از آنها درگذشتم ‌و از تو ای خدا بر آنها بر محو جرمشان با شوق ‌و رغبت طلب عفو ‌و رحمت می کنم زیرا من بر تربیت خویش هیچگونه توهم ‌و تصور کوتاهی در حقم ‌و کندی در کار احسان ‌و محبتم درباره ‌ی آنها نمی کنم ‌و در تمام دورانی که والی امر من ‌و صاحب اختیار من بودند ابدا هیچکارشان ناپسندم نیست (بلکه همه مورد رضا ‌و خشنودی ‌و پسند خاطر من است).

̶ پروردگارا زیرا والدین من حقوقشان بر من واجب ‌و لازمتر ‌و لطف ‌و احسانشان بر من مقدمتر ‌و نعمت (منت)شان بر من بزرگتر از ‌آن است که من تقاص ‌آن به عدالت توانم کرد (یعنی حقوق والدین بر من بسی بیش از ‌آن است که من بتوانم از عهده اداء ‌آن برآیم) یا به مثل پاداش دهم (اگر من بالفرض تدارک حقوق مالی طول مدت از حمل ‌و ولادت ‌و رضاع ‌و تربیت خود را توانم کرد) پس کجا رفت ای خدای من طول مدت عمری که صرف تربیت من کردند ‌و کجا رفت رنج ‌و تعب سختی که در حفاظ ‌و نگهبانی من کشیدند (که هر لحظه از خطری مرا سپر بلا بودند ‌و هر ماه ‌و سالی به درد ‌و بلائی مبتلا بودم آنان به دفع ‌آن بلا رنج ‌و زحمت می کشیدند ‌و به سعی ‌و همت می پرداختند) ‌و کجا رفت ‌آن تنگی ‌و سختی زندگانی که به خود می دادند تا وسیله توسعه ‌و آسایش زندگانی مرا فراهم کنند

̶ هیهات (که من تدارک حقوق پدر ‌و مادر خود توانم کرد) هرگز آنها حق خود را از من کاملا اتخاذ نکردند ‌و آنچه بر عهده من از اداء حق واجب آنها بود ابدا (صد یک را) در نیافتند ‌و نه من انجام وظیفه در خدمت گذاری آنان کردم باز ای پروردگار درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش (و در اداء طاعتت ‌و اداء حقوق آنها ‌و ارضاء خاطر ایشان در حیوه ‌و ممات) مرا یاری فرما ای خدائی که توئی بهتر کسی که از او یاری طلبند ‌و مرا (بر هر کار خیر) موفق بدار ای آنکه برای هر کس که به سوی تو راغب (و به کوی تو سالک ‌و به روی تو مشتاق) است تو خود بهترین رهبر او به سوی خویش خواهی بود ‌و ای خدا مرا از آنانکه عاق پدر ‌و مادرند قرار مده در روز محشر ‌آن روزی که هر کس را به آنچه کرده است (از نیک ‌و بد) پاداش خواهی داد ‌و به هیچ کس هرگز ظلم ‌و ستم نخواهد شد (و در حق بندگان از نیک ‌و بدشان جز عدل ‌و احسان نخواهی کرد ‌و ذره ای بر آنانکه محکوم به عذاب دوزخ قهرند نیز ظلم نشده است بلکه با وجود عدل ‌و رحمت باز زشتی اعمالشان آنها را به دوزخ قهر ‌و عذاب در افکنده است)

̶ ای خدا درود فرست بر محمد ‌و اهل بیت معصوم ‌و ذریه پاکش ‌و ای مهربانترین مهربانان عالم والدین مرا به عطائی نیکوتر از آنچه به والدین سایر بندگان با ایمانت مرحمت کردی اختصاص ده

̶ و ای خدا ذکر ‌و دعای به آنها را در عقب هر نمازی فراموشم مگردان (و متذکرم ساز که بعد از هر نماز در حق پدر ‌و مادر دعای خیر کنم) ‌و در هیچ آنی از آنات شب ‌و هیچ ساعتی از ساعات روز یاد (حقوق ‌و محبتها ‌و زحمتهای) آنها را فراموشم مساز.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و این دعائی که در حق والدینم می کنم موجب آمرزش من قرار ده ‌و آنها را هم به نیکی ‌و محبتهائی که درباره ‌ی من کرده اند ببخش ‌و بیامرز ‌و مغفرت حتمی خود را شامل حالشان گردان ‌و به دعا ‌و شفاعت ‌و درخواست من از آنها به رضای قطعی راضی ‌و خشنود باش ‌و به کرامت ‌و لطف ازلی خویش آنها را به منازل سلامت ابد (و سعادت سرمد که درجات عالیه بهشت رضوان است) برسان.

̶ پروردگارا اگر مغفرت ‌و رحمتت بر آنها در ازل سبقت گرفته (و آنان ازلا ‌و ابدا مشمول لطف ‌و رحمت ‌و مغفرت تواند ‌و هیچ به دعای من نیازی ندارند) پس مرا به شفاعت آنها ببخش ‌و اگر لطف ‌و کرم ‌و مغفرتت مرا در ازل شامل بوده پس آنان را به شفاعت من مشمول لطف ‌و کرمت بگردان تا آنکه (مادر عالم آخرت) به رافت ‌و عنایتت همگی در دار کرامت ‌و سرای مغفرت ‌و رحمتت (که بهشت رضوان است) با هم مجتمع ‌و همنشین باشیم که همانا توئی ای خدا صاحب فضل ‌و رحمت بزرگ بی پایان ‌و عطاء ‌و احسان قدیم ازلی ‌و توئی مهربان ترین مهربانان عالم.