وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ لِبَنِي أُمَيَّةَ مِرْوَداً يَجْرُونَ فِيهِ، وَلَوْ قَدِ اخْتَلَفُوا فِيمَا بَيْنَهُمْ، ثُمَّ كَادَتْهُمُ الضِّبَاعُ لَغَلَبَتْهُمْ.
حاشية السيد الشريف الرضي «ره»:
قال الرضي: والمرود هنا مفعل من الإرواد وهو الإمهال والإظهار وهذا من أفصح الكلام وأغربه فكأنه (عليه السلام) شبه المهلة التي هم فيها بالمضمار الذي يجرون فيه إلى الغاية فإذا بلغوا منقطعها انتقض نظامهم بعدها.
و گفت (علیه السلام): بنیامیه مهلتی دارند که در آن میدوند، و اگر میانشان اختلاف پیش آید، سپس گرگها بر آنها غلبه کنند.
حاشیه سید شریف رضی (ره):
رضی گفت: و المرود اینجا مفعول از الارواد است که مهلت و آشکار کردن است و این از فصیحترین کلام و غریبترین آن است؛ گویی (علیه السلام) مهلتی را که در آن هستند، با مسابقهای که در آن به سوی هدف میدوند، تشبیه میکند، پس به هنگام رسیدن به پایان نظامشان پس از آن نقض میشود.