وَقَالَ (عليه السلام): طُوبَى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعَادَ، وَعَمِلَ لِلْحِسَابِ، وَقَنِعَ بِالْكَفَافِ، وَرَضِيَ عَنِ اللَّهِ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): خوشا به کسی که معاد را یاد کند و برای حساب عمل کند و به حداقل قانع باشد و از خداوند راضی باشد.