وَقَالَ (عليه السلام): يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ لَا يَبْقَى فِيهِمْ مِنَ الْقُرْآنِ إِلَّا رَسْمُهُ وَمِنَ الْإِسْلَامِ إِلَّا اسْمُهُ؛ وَمَسَاجِدُهُمْ يَوْمَئِذٍ عَامِرَةٌ مِنَ الْبِنَاءِ، خَرَابٌ مِنَ الْهُدَى، سُكَّانُهَا وَعُمَّارُهَا شَرُّ أَهْلِ الْأَرْضِ؛ مِنْهُمْ تَخْرُجُ الْفِتْنَةُ، وَإِلَيْهِمْ تَأْوِي الْخَطِيئَةُ، يَرُدُّونَ مَنْ شَذَّ عَنْهَا فِيهَا، وَيَسُوقُونَ مَنْ تَأَخَّرَ عَنْهَا إِلَيْهَا؛ يَقُولُ اللَّهُ سُبْحَانَهُ فَبِي حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ عَلَى أُولَئِكَ فِتْنَةً تَتْرُكُ الْحَلِيمَ فِيهَا حَيْرَانَ، وَقَدْ فَعَلَ، وَنَحْنُ نَسْتَقِيلُ اللَّهَ عَثْرَةَ الْغَفْلَةِ.
و گفت: (علیه السلام): بر مردم زمانی میرسد که در آن از قرآن جز صورت باقی نمیماند و از اسلام نامی باقی نمیماند؛ و مساجدشان در آن روز از ساختمان پر جمعیت و از هدایت ویران است؛ ساکنان و بناکنندگانشان بدترین مردم زمینند؛ از آنها فتنه سر در میآورد و به سوی آنها گناه پناه میبرد؛ آنها را که از آن رویگردان شدهاند بازمیگردانند و کسانی که از آن عقب ماندهاند به سوی آن میکشانند؛ خداوند عزوجل میفرماید: به خودم قسم، قطعاً بر آنان فتنهای برپا میکنم که در آن حیمان را حیران میگذارد، و این را انجام داده است، و ما از خداوند برای گناه غفلت عذرخواهی میکنیم.