وَقَالَ (عليه السلام): عِنْدَ تَنَاهِي الشِّدَّةِ، تَكُونُ الْفَرْجَةُ؛ وَعِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقِ الْبَلَاءِ، يَكُونُ الرَّخَاءُ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): هنگام اتمام سختی، گشایش فراهم میشود؛ و هنگام تنگ شدن حلقههای بلاء، راحتی پدید میآید.