وَقَالَ (عليه السلام): مَا الْمُبْتَلَى الَّذِي قَدِ اشْتَدَّ بِهِ الْبَلَاءُ، بِأَحْوَجَ إِلَى الدُّعَاءِ الَّذِي لَا يَأْمَنُ الْبَلَاء!
ترجمه
و گفت (علیه السلام): آن مبتلایی که بلای سخت بر او وارد شده، نیازمندتر به دعایی است که از بلای او اطمینان ندارد!