حکمت ۲۳۲

وَقَالَ (عليه السلام): مَنْ يُعْطِ بِالْيَدِ الْقَصِيرَةِ، يُعْطَ بِالْيَدِ الطَّوِيلَةِ.

حاشية السيد الشريف الرضي «ره»:

قال الرضي رحمه الله تعالى ومعنى ذلك أن ما ينفقه المرء من ماله في سبيل الخير والبر -وإن كان يسيراً- فإن الله تعالى يجعل الجزاء عليه عظيما كثيراً؛واليدان هاهنا عبارة عن النعمتين ففرّق (عليه السلام) بين نعمة العبد ونعمة الرب تعالى ذكره بالقصيرة والطويلة، فجعل تلك قصيرة وهذه طويلة لأن نعم الله أبدا تضعف على نعم المخلوق أضعافاً كثيرة إذ كانت نعم الله أصل النعم كلها فكل نعمة إليها ترجع ومنها تنزع.

ترجمه

و گفت: کسی که با دست کوتاه ببخشد، با دست دراز بخشیده خواهد شد.

حاشیه سید شرف‌الدین رضی:

رضی رحمه الله تعالی و معنای آن این است که آنچه انسان از مال خود در راه خیر و نیکی -و چه کم باشد- انفاق کند، خداوند متعالی پاداشش را بزرگ و فراوان می‌کند؛ و دست‌ها در اینجا اشاره به دو نعمت است، پس (علیه السلام) بین نعمت بندگان و نعمت رب تعالی را به کوتاه و دراز ذکر کرد، و آن را کوتاه و این را دراز ساخت، چون نعمت‌های خدا همیشه بر نعمت‌های مخلوقات برتری‌های بسیار دارد، زیرا نعمت‌های خدا ریشه تمام نعمات است و هر نعمتی به آن بازمی‌گردد و از آن گرفته می‌شود.