وَقَالَ (عليه السلام): إِنَّ لِلْقُلُوبِ شَهْوَةً وَإِقْبَالًا وَإِدْبَاراً، فَأْتُوهَا مِنْ قِبَلِ شَهْوَتِهَا وَإِقْبَالِهَا، فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ.
ترجمه
فرمود: قلبها شهوت، گرایش و رویگری دارند، پس از سوی شهوت و گرایش آنها را آگاه ساز، زیرا قلب زمانی که مجبور شود کوری میشود.