وَقَالَ (عليه السلام): كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلَّا الْجُوعُ وَالظَّمَأُ، وَكَمْ مِنْ قَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ قِيَامِهِ إِلَّا السَّهَرُ وَالْعَنَاءُ؛ حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكْيَاسِ وَإِفْطَارُهُمْ!
ترجمه
و گفت (علیه السلام): چه بسیار روزهداری که از روزهاش تنها گرسنگی و تشنگی است، و چه بسیار شبزندهداری که از شبزندهداریاش تنها بیداری و زحمت است؛ خوشا خواب بخیلان و افطارشان!