نامه ۵۷

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي خَرَجْتُ مِنْ حَيِّي هَذَا إِمَّا ظَالِماً وَإِمَّا مَظْلُوماً وَإِمَّا بَاغِياً وَإِمَّا مَبْغِيّاً عَلَيْهِ.

وَ إِنِّي أُذَكِّرُ اللَّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي هَذَا لَمَّا نَفَرَ إِلَيَّ، فَإِنْ كُنْتُ مُحْسِناً أَعَانَنِي وَإِنْ كُنْتُ مُسِيئاً اسْتَعْتَبَنِي.

من این محله یا شهر خود را یا به عنوان ظالم، یا به عنوان مظلوم، یا به عنوان متجاوز، یا به عنوان متجاوز بر دیگری ترک کردم. هرکس این نامه من را دریافت کند، او را به یاد خدا می‌آورم. اگر من نیکی کرده‌ام، مرا یاری کند و اگر بدی کرده‌ام، مرا توبه کند.