أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ عَلِمْتُمَا وَإِنْ كَتَمْتُمَا أَنِّي لَمْ أُرِدِ النَّاسَ حَتَّى أَرَادُونِي وَ لَمْ أُبَايِعْهُمْ حَتَّى بَايَعُونِي وَإِنَّكُمَا مِمَّنْ أَرَادَنِي وَبَايَعَنِي وَإِنَّ الْعَامَّةَ لَمْ تُبَايِعْنِي لِسُلْطَانٍ غَالِبٍ وَلَا لِعَرَضٍ حَاضِرٍ، فَإِنْ كُنْتُمَا بَايَعْتُمَانِي طَائِعَيْنِ فَارْجِعَا وَتُوبَا إِلَى اللَّهِ مِنْ قَرِيبٍ وَإِنْ كُنْتُمَا بَايَعْتُمَانِي كَارِهَيْنِ فَقَدْ جَعَلْتُمَا لِي عَلَيْكُمَا السَّبِيلَ بِإِظْهَارِكُمَا الطَّاعَةَ وَإِسْرَارِكُمَا الْمَعْصِيَةَ، وَلَعَمْرِي مَا كُنْتُمَا بِأَحَقِّ الْمُهَاجِرِينَ بِالتَّقِيَّةِ وَالْكِتْمَانِ وَإِنَّ دَفْعَكُمَا هَذَا الْأَمْرَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَدْخُلَا فِيهِ كَانَ أَوْسَعَ عَلَيْكُمَا مِنْ خُرُوجِكُمَا مِنْهُ بَعْدَ إِقْرَارِكُمَا بِهِ.
وَقَدْ زَعَمْتُمَا أَنِّي قَتَلْتُ عُثْمَانَ، فَبَيْنِي وَبَيْنَكُمَا مَنْ تَخَلَّفَ عَنِّي وَعَنْكُمَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ يُلْزَمُ كُلُّ امْرِئٍ بِقَدْرِ مَا احْتَمَلَ. فَارْجِعَا أَيُّهَا الشَّيْخَانِ عَنْ رَأْيِكُمَا، فَإِنَّ الْآنَ أَعْظَمَ أَمْرِكُمَا الْعَارُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَجَمَّعَ الْعَارُ وَالنَّارُ، وَالسَّلَام.
پس از این، بدانید که اگرچه پنهان کردید اما من به مردم هیچ نظر نداشتم تا آنها مرا بخواهند و من نیز با آنها بیعت نکردم تا آنها با من بیعت کنند و شما از کسانی بودید که مرا خواستید و با من بیعت کردید و مردم عام به خاطر قدرت غالب یا منفعت دنیوی مرا بیعت نکردند. اگر با اراده و رغبت مرا بیعت کردید، بازگردید و نزد خدا توبه کنید و اگر با نارضایتی مرا بیعت کردید، با اطاعت آشکار و مخفی کردن معصیت، راهی برای خود بر من باز کردهاید و به راستی شما با تقیه و پنهانکاری از مهاجران شایسته نبودید و اگر این کار را پیش از آن که وارد آن شوید، کنار میگذاشتید، برای شما بهتر از آن بود که پس از پذیرفتن آن، از آن خارج شوید. شما مدعی شدید که عثمان را کشتم، پس میان من و شما، کسی از اهل مدینه که از من و شما کنارهگیری کند، میانجی است و هر فرد به اندازه توانش مسئول خواهد بود. بازگردید ای دو شیخ، از نظرتان زیرا اکنون بزرگترین کار شما، پشیمانی است پیش از آن که خجالت و آتش بر شما جمع شود. و سلام.