نامه ۴۹

من كتاب له عليه السلام إلي معاويه إيضاً

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الدُّنْيَا مَشْغَلَةٌ عَنْ غَيْرِهَا وَلَمْ يُصِبْ صَاحِبُهَا مِنْهَا شَيْئاً إِلَّا فَتَحَتْ لَهُ حِرْصاً عَلَيْهَا وَلَهَجاً بِهَا، وَلَنْ يَسْتَغْنِيَ صَاحِبُهَا بِمَا نَالَ فِيهَا عَمَّا لَمْ يَبْلُغْهُ مِنْهَا، وَمِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ فِرَاقُ مَا جَمَعَ وَنَقْضُ مَا أَبْرَمَ، وَلَوِ اعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَى حَفِظْتَ مَا بَقِيَ، وَالسَّلَامُ.

ترجمه

پس از آن، دنیا مشغولی است که انسان را از دیگران دور می‌کند و هیچکس از آنچه در آن به دست آورده، جز حرص بر آن و تمایل بهش را ندارد و هرگز از آنچه در آن به دست آورده نسبت به آنچه نتوانسته به دست آورد، بی‌نیاز نخواهد شد. و پس از آن، جدایی از آنچه جمع کرده و پیمان‌شکنی از آنچه بسته است. و اگر گذشته را درس بگیری، آنچه باقی مانده را حفظ خواهی کرد. و سلام بر شما.