أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّكَ مِمَّنْ أَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلَى إِقَامَةِ الدِّينِ وَأَقْمَعُ بِهِ نَخْوَةَ الْأَثِيمِ وَأَسُدُّ بِهِ لَهَاةَ الثَّغْرِ الْمَخُوفِ. فَاسْتَعِنْ بِاللَّهِ عَلَى مَا أَهَمَّكَ، وَاخْلِطِ الشِّدَّةَ بِضِغْثٍ مِنَ اللِّينِ، وَارْفُقْ مَا كَانَ الرِّفْقُ أَرْفَقَ وَاعْتَزِمْ بِالشِّدَّةِ حِينَ لَا تُغْنِي عَنْكَ إِلَّا الشِّدَّةُ، وَاخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَنَاحَكَ وَابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَكَ وَأَلِنْ لَهُمْ جَانِبَكَ، وَآسِ بَيْنَهُمْ فِي اللَّحْظَةِ وَالنَّظْرَةِ وَ الْإِشَارَةِ وَالتَّحِيَّةِ، حَتَّى لَا يَطْمَعَ الْعُظَمَاءُ فِي حَيْفِكَ وَلَا يَيْأَسَ الضُّعَفَاءُ مِنْ عَدْلِكَ، وَالسَّلَام.
و اما پس از آن، تو از کسانی هستی که با او برپایی دین را تسلط دارم و با او نخوت گناهکار را شکست میدهم و با او لجاجت خطرناک مرز را میبندم. پس بر آنچه تو را مشغول کرده است، خدا را یاری بخواه، و سختی را با بخشی از نرمی مخلوط کن، و با آنجا که رافت رافتتر است، رافت کن و در جایی جز سختی به سخمت عزم کن، و برای رعیت بالتاکت را پایین بیاور و رویت را به آنان گشایش ده و جانبت را برای آنان نرم ساز، و در نظر و نگاه و اشاره و greeting با آنان برابر باش، تا بزرگان به ناروایت طمع نکنند و ضعیفان از عدالتت ناامید نشوند، و سلام.