أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَيْكُمُ اثْنَانِ: اتِّبَاعُ الْهَوَى وَطُولُ الْأَمَلِ؛ فَأَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَيَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَأَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَيُنْسِي الْآخِرَةَ. أَلَا وَإِنَّ الدُّنْيَا قَدْ وَلَّتْ حَذَّاءَ فَلَمْ يَبْقَ مِنْهَا إِلَّا صُبَابَةٌ كَصُبَابَةِ الْإِنَاءِ اصْطَبَّهَا صَابُّهَا. أَلَا وَإِنَّ الْآخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ وَلِكُلٍّ مِنْهُمَا بَنُونَ، فَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ وَلَا تَكُونُوا مِنْ أَبْنَاءِ الدُّنْيَا، فَإِنَّ كُلَّ وَلَدٍ سَيُلْحَقُ بِأَبِيهِّ [أمّة] يَوْمَ الْقِيَامَةِ. وَإِنَّ الْيَوْمَ عَمَلٌ وَلَا حِسَابَ وَغَداً حِسَابٌ وَلَا عَمَلَ.
ای مردم، دو چیز از همه بیشتر برایم ترسناک است: پیروی از هواهای نفس و طولانی شدن امید؛ و اما پیروی از هواهای نفس، از حق بازمیدارد و اما طولانی شدن امید، آخرت را فراموش میکند. و دنیا به سرعت گذشته و جز یک خشکی باقی نمانده، مانند خشکی ظرف که آن را آبرو کردهاند. و آخرت فرا رسیده است و برای هر دو فرزندان دارند، پس شما از فرزندان آخرت باشید و از فرزندان دنیا، زیرا هر فرزندی در روز قیامت به پدرش پیوسته خواهد شد. و امروز عمل است و حسابی نیست، و فردا حساب است و عملی نیست.