لَا تُدْرِكُهُ الْعُيُونُ بِمُشَاهَدَةِ الْعِيَانِ وَلَكِنْ تُدْرِكُهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الْإِيمَانِ، قَرِيبٌ مِنَ الْأَشْيَاءِ غَيْرَ مُلَابِسٍ، بَعِيدٌ مِنْهَا غَيْرَ مُبَايِنٍ، مُتَكَلِّمٌ لَا بِرَوِيَّةٍ، مُرِيدٌ لَا بِهِمَّةٍ، صَانِعٌ لَا بِجَارِحَةٍ، لَطِيفٌ لَا يُوصَفُ بِالْخَفَاءِ، كَبِيرٌ لَا يُوصَفُ بِالْجَفَاءِ، بَصِيرٌ لَا يُوصَفُ بِالْحَاسَّةِ، رَحِيمٌ لَا يُوصَفُ بِالرِّقَّةِ، تَعْنُو الْوُجُوهُ لِعَظَمَتِهِ وَتَجِبُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِهِ.
چشمان با مشاهدهی ملموس او را درک نمیکنند، اما قلبها با حقایق ایمان او را درک میکنند. نزدیک چیزهاست ولی آنها را در بر نمیگیرد، دور است ولی از آنها جدا نیست. سخن میگوید ولی با فصاحت، اراده میکند ولی با تلاش، میسازد ولی با دست، لطیف است ولی با پنهانکاری توصیف نمیشود، بزرگ است ولی با خشونت توصیف نمیشود، بیناست ولی با حواس توصیف نمیشود، رحیم است ولی با لطافت توصیف نمیشود. چهرهها به عظمت او خمیده میشود و قلبها از ترس او خمیده میشود.