فَأَجْمَعَ رَأْيُ مَلَئِكُمْ عَلَى أَنِ اخْتَارُوا رَجُلَيْنِ فَأَخَذْنَا عَلَيْهِمَا أَنْ يُجَعْجِعَا عِنْدَ الْقُرْآنِ وَلَا يُجَاوِزَاهُ وَتَكُونَ أَلْسِنَتُهُمَا مَعَهُ وَقُلُوبُهُمَا تَبَعَهُ، فَتَاهَا عَنْهُ وَتَرَكَا الْحَقَّ وَهُمَا يُبْصِرَانِهِ وَكَانَ الْجَوْرُ هَوَاهُمَا وَالِاعْوِجَاجُ [دَأْبَهُمَا] رَأْيَهُمَا، وَقَدْ سَبَقَ اسْتِثْنَاؤُنَا عَلَيْهِمَا فِي الْحُكْمِ بِالْعَدْلِ وَالْعَمَلِ بِالْحَقِّ سُوءَ رَأْيِهِمَا وَجَوْرَ حُكْمِهِمَا وَالثِّقَةُ فِي أَيْدِينَا لِأَنْفُسِنَا حِينَ خَالَفَا سَبِيلَ الْحَقِّ وَأَتَيَا بِمَا لَا يُعْرَفُ مِنْ مَعْكُوسِ الْحُكْمِ.
پس فرمان فرشتگان شما بر این گردید که دو نفر را انتخاب کنند، و ما از آنها عهد گرفتیم که در برابر قرآن نجوا نکنند و از آن تجاوز نکنند، و زبانهایشان با آن همراه باشد و دلهایشان آن را دنبال کنند، اما آن را ترک کردند و حق را کنار گذاشتند، در حالی که آن را میدیدند و ظلم هوای آنها بود و انحراف دائمی راهنمایشان بود. و پیش از آنکه در حکم و عمل به عدالت و حق، بدی نظر و ظلم حکمشان را از آنها مستثنی کرده بودیم، و اطمینان ما به خودمان بود، هنگامی که از راه حق انحراف یافتند و به چیزی دست زدند که از معکوس حکم شناخته نمیشد.