وَأَخَذُوا يَمِيناً وَشِمَالًا ظَعْناً فِي مَسَالِكِ الْغَيِّ وَتَرْكاً لِمَذَاهِبِ الرُّشْدِ، فَلَا تَسْتَعْجِلُوا مَا هُوَ كَائِنٌ مُرْصَدٌ وَلَا تَسْتَبْطِئُوا مَا يَجِيءُ بِهِ الْغَدُ، فَكَمْ مِنْ مُسْتَعْجِلٍ بِمَا إِنْ أَدْرَكَهُ وَدَّ أَنَّهُ لَمْ يُدْرِكْهُ وَمَا أَقْرَبَ الْيَوْمَ مِنْ تَبَاشِيرِ غَدٍ. يَا قَوْمِ هَذَا إِبَّانُ وُرُودِ كُلِّ مَوْعُودٍ وَ[دُنُوٌّ] دُنُوٍّ مِنْ طَلْعَةِ مَا لَا تَعْرِفُونَ. أَلَا وَإِنَّ مَنْ أَدْرَكَهَا مِنَّا يَسْرِي فِيهَا بِسِرَاجٍ مُنِيرٍ وَيَحْذُو فِيهَا عَلَى مِثَالِ الصَّالِحِينَ لِيَحُلَّ فِيهَا رِبْقاً وَيُعْتِقَ فِيهَا رِقّاً وَيَصْدَعَ شَعْباً وَيَشْعَبَ صَدْعاً، فِي سُتْرَةٍ عَنِ النَّاسِ لَا يُبْصِرُ الْقَائِفُ أَثَرَهُ وَلَوْ تَابَعَ نَظَرَهُ. ثُمَّ لَيُشْحَذَنَّ فِيهَا قَوْمٌ شَحْذَ الْقَيْنِ النَّصْلَ تُجْلَى بِالتَّنْزِيلِ أَبْصَارُهُمْ وَيُرْمَى بِالتَّفْسِيرِ فِي مَسَامِعِهِمْ وَيُغْبَقُونَ كَأْسَ الْحِكْمَةِ بَعْدَ الصَّبُوحِ.
في الضّلال
منها: وَطَالَ الْأَمَدُ بِهِمْ لِيَسْتَكْمِلُوا الْخِزْيَ وَيَسْتَوْجِبُوا الْغِيَرَ، حَتَّى إِذَا اخْلَوْلَقَ الْأَجَلُ وَاسْتَرَاحَ قَوْمٌ إِلَى الْفِتَنِ وَ[اشْتَالُوا] أَشَالُوا عَنْ لَقَاحِ حَرْبِهِمْ، لَمْ يَمُنُّوا عَلَى اللَّهِ بِالصَّبْرِ وَلَمْ يَسْتَعْظِمُوا بَذْلَ أَنْفُسِهِمْ فِي الْحَقِّ، حَتَّى إِذَا وَافَقَ وَارِدُ الْقَضَاءِ انْقِطَاعَ مُدَّةِ الْبَلَاءِ حَمَلُوا بَصَائِرَهُمْ عَلَى أَسْيَافِهِمْ وَدَانُوا لِرَبِّهِمْ بِأَمْرِ وَاعِظِهِمْ؛ حَتَّى إِذَا قَبَضَ اللَّهُ رَسُولَهُ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وِآلِهِ رَجَعَ قَوْمٌ عَلَى الْأَعْقَابِ وَغَالَتْهُمُ السُّبُلُ وَاتَّكَلُوا عَلَى الْوَلَائِجِ وَوَصَلُوا غَيْرَ الرَّحِمِ وَهَجَرُوا السَّبَبَ الَّذِي أُمِرُوا بِمَوَدَّتِهِ وَنَقَلُوا الْبِنَاءَ عَنْ رَصِّ أَسَاسِهِ فَبَنَوْهُ فِي غَيْرِ مَوْضِعِهِ. مَعَادِنُ كُلِّ خَطِيئَةٍ وَأَبْوَابُ كُلِّ ضَارِبٍ فِي غَمْرَةٍ، قَدْ مَارُوا فِي الْحَيْرَةِ وَذَهَلُوا فِي السَّكْرَةِ عَلَى سُنَّةٍ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ مِنْ مُنْقَطِعٍ إِلَى الدُّنْيَا رَاكِنٍ أَوْ مُفَارِقٍ لِلدِّينِ مُبَايِن.
و آنان راست و چپ در گمراهی در مسیرهای گمراهی و ترک راههای هدایت، پس به آنچه مقرر است عجله مکن و به آنچه فردا میآید پیشدستی مکن. چه بسیار کسی که به چیزی که به دست آورده است عجله کرده بود، اگر به آن میرسید، آرزو میکرد که به آن نرسیده باشد و روز از طلوع فجر نزدیکتر است. ای قوم من! این سرآغاز ورود هر وعدهای و نزدیکی از نزدیک شدن چیزی است که شما نمیشناسید. و کسی از ما که به آن دست یابد، در آن با چراغ روشن میتازد و در آن بر اساس صالحان میدود تا در آن رهاییبخش باشد و در آن آزاد کند و مردم را از خواب بیدار کند و از خواب بیدار شود، در پشتپناهی از مردم که راهروندها ردپای او را نمیبینند و اگر نظرشان را پیگیری کنند. سپس گروهی در آن مانند سیاهsmith سنگ تیز میکنند، چشمانشان با وحی روشن میشود و در گوشهایشان تفسیر تیر میخورند و صبحگاهان جام حکمت را مینوشند. در گمراهی
از آن: و زمان طولانی به آنها داد تا خجالت را کامل کنند و غیبت را مستحق شوند، تا آنگاه که سرنوشت کامل شد و گروهی به فتنهها پناه بردند و از کشمکشهای خود دست کشیدند، بر خدا صبر نکردند و خود را در راستای حق به بزرگی ندانستند، تا آنگاه که ورای حکم با پایان دوره بلاء، نگاههایشان را بر شمشیرها گذاشتند و با دستور پندگویشان به پروردگارشان تسلیم شدند؛ تا آنگاه که خدا پیامبرش را گرفت، گروهی بر پاشنه پا بازگشتند و راههایشان گشت و بر غریبهها وابسته شدند و به جز خویشاوندان نزدیک شدند و آن سبب را که به دوستی آنها امر شده ترک کردند و بنا را از پیوند پایههایش جابجا کردند و در جای دیگر بنا نهادند. معدن هر گناه و دروازه هر ضربکننده در تاریکی، که در گمراهی راه رفته و در مستی سرگردان شدهاند بر روی سنت فرعونیان که از گسستگی به دنیا متعلق یا دین را رد میکنند.