خطبه ۱۲۴

من كلام له عليه السلام في حثّ أصحابه على القتال

فَقَدِّمُوا الدَّارِعَ وَأَخِّرُوا الْحَاسِرَ وَعَضُّوا عَلَى الْأَضْرَاسِ فَإِنَّهُ أَنْبَى لِلسُّيُوفِ عَنِ الْهَامِ وَالْتَوُوا فِي أَطْرَافِ الرِّمَاحِ فَإِنَّهُ أَمْوَرُ لِلْأَسِنَّةِ وَغُضُّوا الْأَبْصَارَ فَإِنَّهُ أَرْبَطُ لِلْجَأْشِ وَأَسْكَنُ لِلْقُلُوبِ وَأَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ وَرَايَتَكُمْ فَلَا تُمِيلُوهَا وَلَا تُخِلُّوهَا وَلَا تَجْعَلُوهَا إِلَّا بِأَيْدِي شُجْعَانِكُمْ وَالْمَانِعِينَ الذِّمَارَ مِنْكُمْ، فَإِنَّ الصَّابِرِينَ عَلَى نُزُولِ الْحَقَائِقِ هُمُ الَّذِينَ يَحُفُّونَ بِرَايَاتِهِمْ وَيَكْتَنِفُونَهَا حِفَافَيْهَا وَوَرَاءَهَا وَأَمَامَهَا لَا يَتَأَخَّرُونَ عَنْهَا فَيُسْلِمُوهَا وَلَا يَتَقَدَّمُونَ عَلَيْهَا فَيُفْرِدُوهَا أَجْزَأَ امْرُؤٌ قِرْنَهُ وَآسَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ وَلَمْ يَكِلْ قِرْنَهُ إِلَى أَخِيهِ فَيَجْتَمِعَ عَلَيْهِ قِرْنُهُ وَقِرْنُ أَخِيهِ. وَايْمُ اللَّهِ لَئِنْ فَرَرْتُمْ مِنْ سَيْفِ الْعَاجِلَةِ [الآخرة] لَا تَسْلَمُوا مِنْ سَيْفِ الْآخِرَةِ وَأَنْتُمْ لَهَامِيمُ الْعَرَبِ وَالسَّنَامُ الْأَعْظَمُ. إِنَّ فِي الْفِرَارِ مَوْجِدَةَ اللَّهِ وَالذُّلَّ اللَّازِمَ وَالْعَارَ الْبَاقِيَ وَإِنَّ الْفَارَّ لَغَيْرُ مَزِيدٍ فِي عُمُرِهِ وَلَا مَحْجُوزٍ[محجوب] بَيْنَهُ وَبَيْنَ يَوْمِهِ. مَنِ الرَّائِحُ إِلَى اللَّهِ كَالظَّمْآنِ يَرِدُ الْمَاءَ؟ الْجَنَّةُ تَحْتَ أَطْرَافِ الْعَوَالِي، الْيَوْمَ تُبْلَى الْأَخْبَارُ وَاللَّهِ لَأَنَا أَشْوَقُ إِلَى لِقَائِهِمْ مِنْهُمْ إِلَى دِيَارِهِمْ. اللَّهُمَّ فَإِنْ رَدُّوا الْحَقَّ فَافْضُضْ جَمَاعَتَهُمْ وَشَتِّتْ كَلِمَتَهُمْ وَأَبْسِلْهُمْ بِخَطَايَاهُمْ. إِنَّهُمْ لَنْ يَزُولُوا عَنْ مَوَاقِفِهِمْ دُونَ طَعْنٍ دِرَاكٍ يَخْرُجُ مِنْهُمُ النَّسِيمُ وَضَرْبٍ يَفْلِقُ الْهَامَ وَيُطِيحُ الْعِظَامَ وَيُنْدِرُ السَّوَاعِدَ وَالْأَقْدَامَ وَحَتَّى يُرْمَوْا بِالْمَنَاسِرِ تَتْبَعُهَا الْمَنَاسِرُ وَيُرْجَمُوا بِالْكَتَائِبِ تَقْفُوهَا الْحَلَائِبُ [الجلائب]، وَحَتَّى يُجَرَّ بِبِلَادِهِمُ الْخَمِيسُ يَتْلُوهُ الْخَمِيسُ وَحَتَّى تَدْعَقَ الْخُيُولُ فِي نَوَاحِرِ أَرْضِهِمْ وَبِأَعْنَانِ مَسَارِبِهِمْ وَمَسَارِحِهِمْ.

ترجمه

پس سپر را پیش بگذارید و بی‌سلاح را پس بندازید و بر دندانها گزنده باشید، زیرا آن شمشیرها را از سر دورتر می‌کند، و در نوک نیزه‌ها هماهنگ باشید، زیرا آن برای نیزه‌ها مأمورتر است، و چشمان را فرود آورید، زیرا آن برای جوانمردی محکم‌تر و برای قلب‌ها آرام‌تر است، و آواها را خاموش کنید، زیرا آن برای شکست طردتر است، و پرچمتان را مایل نکنید و مخدوش نکنید و مگر به دستان شجاعان خود و ممانعتکنندگان از گناهانتان بسپارید، زیرا صابران بر نزول حقایق، آن‌ها هستند که پرچم‌هایشان را محافظت می‌کنند و آن را از دو طرف و پشت و جلو احاطه می‌کنند، نه از آن عقب می‌افتند تا تسلیمش کنند و نه از آن پیشی می‌گیرند تا تنها بگذارند. مردی که هم‌عصرش را رستگار کرد و برادرش را با خود اندوهگین کرد و هم‌عصرش را به برادرش واگذار نکرد تا هم‌عصرش و برادرش بر او اجتماع کنند، بهتر است. و به خدا اگر از شمشیر فوری فرار کنید، از شمشیر آخرت رهایی نخواهید یافت، و شما سران عرب و بزرگترین لشکر هستید. در فرار، یافتن خدا و ذلی بودن لازم و عار ماندنی است، و فرارنده عمرش را افزایش نمی‌دهد و میان او و روزش مانعی نیست. کی به سوی خدا بازمی‌گردد مانند تشنه‌ای که به آب می‌رسد؟ بهشت زیر پای بلندترینهاست، امروز اخبار آزمایش می‌شود، و به خدا من بیشتر به دیدارشان از دیدن خانه‌هایشان اشتهایم. خدایا، پس اگر حق را رد کردند، جمعیتشان را پراکنده کن و کلمه‌شان را متفرق ساز و آن‌ها را به گناهانشان فرو بپاش. آن‌ها تا زمانی که از جایگاههایشان خارج نشوند، مگر با ضربه‌ای که از آن‌ها نفس بیرون رود و ضربه‌ای که سر را شکافته و استخوان‌ها را واژگون کرده و بازوها و پاها را ریزش دهد، و تا با مناسیر به آن‌ها پرتاب شوند و مناسیر به دنبالشان بیاید، و با کتیبه‌ها سنگسار شوند و کتیبه‌ها زیر پایشان فرورودد، و تا زمینهایشان توسط شتران چرب‌پا کشیده شود و شتران چرب‌پا دنبالشان بیایند، و تا اسبها در نواحی سرزمینشان و در مسیرها و میدانهایشان به هم برخورد کنند.