دين الإسلام
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي شَرَعَ الْإِسْلَامَ فَسَهَّلَ شَرَائِعَهُ لِمَنْ وَرَدَهُ وَأَعَزَّ أَرْكَانَهُ عَلَى مَنْ غَالَبَهُ فَجَعَلَهُ أَمْناً لِمَنْ عَلِقَهُ وَسِلْماً لِمَنْ دَخَلَهُ وَبُرْهَاناً لِمَنْ تَكَلَّمَ بِهِ وَشَاهِداً لِمَنْ خَاصَمَ عَنْهُ وَنُوراً لِمَنِ اسْتَضَاءَ بِهِ وَفَهْماً لِمَنْ عَقَلَ وَلُبّاً لِمَنْ تَدَبَّرَ وَآيَةً لِمَنْ تَوَسَّمَ وَتَبْصِرَةً لِمَنْ عَزَمَ وَعِبْرَةً لِمَنِ اتَّعَظَ وَنَجَاةً لِمَنْ صَدَّقَ وَثِقَةً لِمَنْ تَوَكَّلَ وَرَاحَةً لِمَنْ فَوَّضَ وَجُنَّةً لِمَنْ صَبَرَ؛ فَهُوَ أَبْلَجُ الْمَنَاهِجِ وَأَوْضَحُ [واضح] الْوَلَائِجِ مُشْرِفُ الْمَنَارِ مُشْرِقُ الْجَوَادِّ مُضِيءُ الْمَصَابِيحِ كَرِيمُ الْمِضْمَارِ رَفِيعُ الْغَايَةِ جَامِعُ الْحَلْبَةِ مُتَنَافِسُ السُّبْقَةِ شَرِيفُ الْفُرْسَانِ. التَّصْدِيقُ مِنْهَاجُهُ وَالصَّالِحَاتُ مَنَارُهُ وَالْمَوْتُ غَايَتُهُ وَالدُّنْيَا مِضْمَارُهُ وَالْقِيَامَةُ حَلْبَتُهُ وَالْجَنَّةُ سُبْقَتُهُ.
ومنها في ذكر النبي (صلى الله عليه وآله)
حَتَّى أَوْرَى قَبَساً لِقَابِسٍ وَأَنَارَ عَلَماً لِحَابِسٍ، فَهُوَ أَمِينُكَ الْمَأْمُونُ وَشَهِيدُكَ يَوْمَ الدِّينِ وَبَعِيثُكَ نِعْمَةً وَرَسُولُكَ بِالْحَقِّ رَحْمَةً. اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَهُ مَقْسَماً مِنْ عَدْلِكَ وَاجْزِهِ مُضَعَّفَاتِ الْخَيْرِ مِنْ فَضْلِكَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ عَلَى بِنَاءِ الْبَانِينَ [النّاس] بِنَاءَهُ! وَأَكْرِمْ لَدَيْكَ نُزُلَهُ وَشَرِّفْ عِنْدَكَ مَنْزِلَهُ وَآتِهِ الْوَسِيلَةَ وَأَعْطِهِ السَّنَاءَ وَالْفَضِيلَةَ، وَاحْشُرْنَا فِي زُمْرَتِهِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَادِمِينَ وَلَا نَاكِبِينَ وَلَا نَاكِثِينَ وَلَا ضَالِّينَ وَلَا مُضِلِّينَ وَلَا مَفْتُونِينَ.
قال الشريف: وقد مضى هذا الكلام فيما تقدم، إلاّ أنّنا كرّرناه هاهنا لما في الروايتين من الاختلاف.
ومنها في خطاب أصحابه
وَقَدْ بَلَغْتُمْ مِنْ كَرَامَةِ اللَّهِ تَعَالَى لَكُمْ مَنْزِلَةً تُكْرَمُ بِهَا إِمَاؤُكُمْ وَتُوصَلُ بِهَا جِيرَانُكُمْ وَيُعَظِّمُكُمْ مَنْ لَا فَضْلَ لَكُمْ عَلَيْهِ وَلَا يَدَ لَكُمْ عِنْدَهُ وَيَهَابُكُمْ مَنْ لَا يَخَافُ لَكُمْ سَطْوَةً وَلَا لَكُمْ عَلَيْهِ إِمْرَةٌ. وَقَدْ تَرَوْنَ عُهُودَ اللَّهِ مَنْقُوضَةً فَلَا تَغْضَبُونَ وَأَنْتُمْ لِنَقْضِ ذِمَمِ آبَائِكُمْ تَأْنَفُونَ، وَكَانَتْ أُمُورُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ تَرِدُ وَعَنْكُمْ تَصْدُرُ وَإِلَيْكُمْ تَرْجِعُ، فَمَكَّنْتُمُ الظَّلَمَةَ مِنْ مَنْزِلَتِكُمْ وَأَلْقَيْتُمْ إِلَيْهِمْ أَزِمَّتَكُمْ وَأَسْلَمْتُمْ أُمُورَ اللَّهِ فِي أَيْدِيهِمْ يَعْمَلُونَ بِالشُّبُهَاتِ وَيَسِيرُونَ فِي الشَّهَوَاتِ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ فَرَّقُوكُمْ تَحْتَ كُلِّ كَوْكَبٍ لَجَمَعَكُمُ اللَّهُ لِشَرِّ يَوْمٍ لَهُمْ!
دین اسلام
خدا را میستایم که اسلام را برپا داشت و شریعتها را برای کسی که به آن وارد شد، آسان کرد و ارکانش را برای کسی که بر آن چیره شد، عزیز ساخت، و او را برای کسی که به آن گروید، امن و برای کسی که واردش شد، سالم و برای کسی که بدان سخن گفت، حجت و برای کسی که برای آن جدلی کرد، گواه و برای کسی که از آن استمداد کرد، نور و برای کسی که عقل کرد، فهم و برای کسی که تدبر کرد، لب و برای کسی که به آن نظر کرد، آیه و برای کسی که عزم کرد، عبرت و برای کسی که عبرت گرفت، عبرت و برای کسی که تصدیق کرد، نجات و برای کسی که توکل کرد، امانت و برای کسی که واگذار کرد، آرامش و برای کسی که شکیب بود، پناهگاه ساخت؛ پس او روشنترین راهها و آشکارترین راهها، مشرف منارهها، مشرق بخششها، روشنچراغها، کریم مسابقها، شریف سواران، تصدیق راهش و نیکوکاران منارهاش و مرگ مقصدش و دنیا میدانش و قیامت حصیلش و بهشت پیشیاش.
و از آن در یادآوری پیامبر (صلی الله علیه وآله)
تا چراغی برای کسی که آن روشن میکند و پرچمی برای کسی که آن نگه میدارد، افروخت، او امانتدار و امنبخش تو و گیتان تو در روز قیامت و بشارتدهنده تو به نعمت و رسول تو به رحمت است. خداوندا، برای او از عدل خود بخشش بده و از فضل خود چند برابر خیر به او عطا کن، خداوندا، بنایشش بر بنایان مردم برافراز! و نزولش نزدت کرامت و منزلش نزدت عزت و به او شفاعت و به او عزت و فضیلت بده، و ما را در گروهش برانگیز، نه نادم و نه ناکب و نه ناکث و نه گمراه و نه گمراهکننده و نه گمراهشده.
گفت شریف: و این سخن پیش آمده، لیکن ما آن را اینجا تکرار کردیم به تفاوت در دو روایت.
و از آن در خطاب اصحابش
و شما به کرامت